ทำเช่นนั้น!”
ฮวาเจี้ยนยิ้มพลางกล่าวว่า “ศิษย์น้องมู่! กว่าจะถึงการจัดอันดับยังมีเวลาอีกช่วงหนึ่ง ศิษย์น้องมู่สนใจออกไปเดินเล่นข้างนอกหรือไม่”
“ข้าเพิ่งกลับมา ไม่อยากไปไหน!” มู่เฉียนซีตอบ
“เช่นนั้นก็น่าเสียดายแล้วล่ะ มีเมืองใหญ่เมืองหนึ่งที่อยู่ห่างจากสำนักลั่วเยว่ของพวกเราไม่ไกลนัก ชื่อว่าเมืองเฟิงหุย ที่นั่นกำลังจะจัดการประมูล ได้ยินมาว่ามีของล้ำค่าไม่น้อยเลย ข้าคิดว่าศิษย์น้องมู่จะสนใจ และไปด้วยกันซะอีก”
มู่เฉียนซีได้ยินเช่นนี้ก็ตกใจเล็กน้อย “ประมูลเหรอ ไปก็ได้ แต่ข้าก็ไม่ได้มีเงินมากนักนะ”
โม่ซวนไม่รู้ว่านางที่มีพลังความแข็งแกร่งที่สามารถหลอมยาขั้นศักดิ์สิทธิ์ได้จะเป็นคนที่ไม่มีเงินทอง ดังนั้นตอนที่นางกลับมาโม่ซวนจึงไม่ได้เตรียมหยกซวนให้นาง
สิ่งที่นางมีในตอนนี้ก็คือค่าตอบแทนที่ทำภารกิจสำเร็จน้อยนิดเท่านั้น นางค่อนข้างอันจนเล็กน้อย
แม้ว่าขีดจำกัดบัตรนั้นของจิ่วเยี่ยจะสูงอย่างน่าทึ่ง แต่นางก็อยากจะเก็บเงินของตัวเองเพื่อเอาไว้ใช้จ่าย
คนอื่นมีเงินเป็นของตัวเองและเข้าร่วมการประมูลในครั้งนี้ แต่ศิษย์น้องมู่กลับไม่มีเงิน
“เจ้าไม่มีเงินเหรอ?” ฮวาเจี้ยนและเฟิงซู่แสดงสีหน้าท่าทางไม่เชื่อออกมา
พวกเขายังไม่ลืมว่านางให้ยาลูกกลอนคนอื่นราวกับว่ายาลูกกลอนเป็นเพียงแค่ลูกกวาดเคลือบน้ำตาล นางจะไม่มีเงินได้อย่างไรกัน
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “ข้าไม่มีเงินจริง ๆ แต่ในอนาคตก็ไม่แน่นะ แล้วจะออกเดินท
