อ หากเจ้าสามารถช่วยคนผู้นี้ได้ ข้าจะยอมคุกเข่าเรียกเจ้าว่าท่านอาจารย์เป็นเช่นไร?”
คนผู้หนึ่งอุทานขึ้นว่า “ของสิ่งนี้ก็คือคนคนหนึ่งอย่างนั้นเหรอ หากราชาพิษไม่พูด ข้าก็ดูไม่ออกเลยว่าเขาเป็นคนคนหนึ่ง!”
“คนผู้นี้คงจะตายไปแล้วกระมัง จะช่วยได้อย่างไรกัน?”
“หมอปีศาจเป็นนักปรุงยา ไม่ใช่เทพสักหน่อย!”
มู่เฉียนซีมองไปที่ของสีดำนั้นและกล่าวว่า “เขายังไม่ตาย”
มู่เฉียนซีเอายาแผนปัจจุบัน (ยาน้ำ) ขวดหนึ่งออกมา จากนั้นนางก็ค่อย ๆ เทยาใส่เขา ควันพิษสีดำอันร้ายแรงนั้นกับกลิ่นเหม็นเน่าพลันจางหายไป
“เขาเป็นคนคนหนึ่งจริง ๆ ด้วย!”
“ลูกตายังกรอกไปมาอยู่เลย ยังไม่ตาย!”
“ช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว! เขาทำถึงขั้นนี้ได้อย่างไรกัน?”
ทันทีที่นิ้วมือของมู่เฉียนซีขยับ เปลวไฟสีแดงฉานได้ห่อหุ้มและแผดเผาคนชุดดำผู้นี้
ราชาพิษหนานหลิงกล่าว “นี่เจ้าจะทำสิ่งใด แก้พิษไม่ได้ แล้วคิดจะทำลายศพอย่างนั้นเหรอ?”
การควบคุมเปลวไฟของมู่เฉียนซีนั้นสมบูรณ์แบบมาก นางเพียงแค่แผดเผาเสื้อผ้าของบนร่างของชายผู้นั้น แต่กลับไม่ได้แผดเผาร่างของเขา
เพียงแต่ว่าคนผู้นี้ตกใจจนดวงตาแทบจะถลนออกมาแล้ว
คนผู้นี้ร่างกายของเขาดำสนิท ผิวหนังเหี่ยวเฉา พิษซึมเข้าผิวหนัง เข้ากระดูก และเข้าสู่หัวใจ
อีกอย่างยังเป็นพิษที่ร้ายแรงมากด้วย และไม่มีทางที่จะรักษาได้
ชายชรากล่าว “ข้าว่าเจ้าทำไม่ได้มากกว่า! รีบคุกเข่าลงขอร้องอ้อนวอนข้าเดี๋ยวนี้ แล้วรีบบอกข้ามาว่ายาแผนปัจุบ