ันอะไรนั่นของเจ้ามันทำเช่นไร?”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “เจ้าอยากรู้ว่าทำเช่นไร เช่นนั้นเจ้าก็แหกตาดูเถอะ!”
มู่เฉียนซีเอาหม้อเทพปาฮวางชิงมู่ออกมา เตรียมสมุนไพรวิญญาณพร้อมแล้ว และเริ่มโคจรพลังธาตุวิญญาณวารีออกมา
เปลวไฟปรากฏขึ้นในหม้อยา และเริ่มหลอมมัน!
“อัคคี วารี! ผู้บำเพ็ญภูตพลังธาตุคู่!”
“นึกไม่ถึงเลยว่าหมอปีศาจไม่เพียงแต่จะมีพลังจิตอันแข็งแกร่งเท่านั้น แต่ยังเป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังธาตุคู่อีกด้วย”
“……”
โม่ซวนมองดูนางใช้พลังธาตุคู่ทั้งสองปรุงยาด้วยท่วงท่าที่สบาย ๆ การเคลื่อนไหวนั้นเป็นไปอย่างธรรมชาติดุจดั่งสายน้ำ และเหมือนเป็นการแสดงที่งดงามมากเป็นอย่างยิ่ง
ราชาพิษหนานหลิงอยากรู้ว่ายานั้นปรุงเช่นไร มู่เฉียนซีก็ปรุงยานั้นต่อหน้าเขา แต่เขาดูอย่างไรก็ไม่เข้าใจ
ครั้นแล้ว เขาจึงทำได้เพียงแค่ถลึงตาจ้องมองมู่เฉียนซีด้วยความตกใจ
มู่เฉียนซีปรุงยาสำเร็จแล้ว และนางก็เอายานั้นบรรจุเข้าใส่เข็มยา
ฉึก ฉึก! ทันทีที่ข้อมือของนางขยับ เข็มยาทั้งสี่เข็มก็พุ่งปักเข้าที่จุดสำคัญของร่างชายผู้นั้นทั้งสี่จุด รวมถึงตรงหัวใจของเขาด้วย
จากนั้นคนผู้นี้ก็หลับตาลง!
ราชาพิษหนานหลิงหัวเราะเสียงดังขึ้น “เจ้าทำเขาตายแล้ว เจ้าแพ้แล้ว!”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยความรังเกียจว่า “อายุแก่ปูนนี้แล้ว รู้จักหุบปากเงียบซะบ้างนะ!”
“แหกตาดูให้ดีเถอะ”
ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือ ผิวหนังที่เหี่ยวแห้งและดำคล้ำนั้นพลันลอกออกแล้ว
หลัง
