“ขอบคุณแม่นางมู่มากที่ช่วยชีวิตข้าเอาไว้”
“หากอยากขอบคุณ รอให้กลับไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน ประเดี๋ยวฟ้าก็จะมืดแล้ว เรารีบเดินทางกันเถอะ!”
องครักษ์เหล่านั้นกล่าวถามว่า “คุณชาย คุณชายเดินทางไหวหรือไม่ขอรับ?”
คุณชายโม่กล่าว “ไม่มีปัญหา”
เขากวาดสายตามองไปที่ซากศพเหล่านั้น มู่เฉียนซีกล่าวว่า “อ๋อ ข้าลืมไป ก็เลยฆ่าไม่เหลือแม้แต่คนเดียว”
การปรากฏตัวของคนเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่นอน คนพวกนี้ต้องมีจุดประสงค์บางอย่างแน่!
นางเป็นคนคนหนึ่งที่เพิ่งมาแดนซวนเทียนได้ไม่นาน ดังนั้น มีโอกาสเป็นไปได้มากว่าเป้าหมายของคนเหล่านี้ก็คือคุณชายโม่
คุณชายโม่ส่ายหน้าพลางกล่าว “ไม่เป็นไร เราไปกันเถอะ!”
ครั้นแล้ว มู่เฉียนซีและพวกก็เดินทางออกมาจากสถานที่ที่อันตรายที่สุดแห่งป่าอวิ๋นชานได้อย่างปลอดภัย จากนั้นก็เดินทางกลับไปยังตระกูลโม่
คุณชายโม่รั้งให้พวกเขาอยู่ที่ตะกูลโม่ต่อเพื่อพักผ่อน ครั้งนี้ที่ปลอดภัยกลับมาได้ก็ต้องขอบคุณมู่เฉียนซี
หลังจากที่หั่วห้าวหยู่กลับมาถึงตระกูลโม่ เขาก็เอาแต่จ้องมองมู่เฉียนซีอยู่ตลอด มู่เฉียนซีกล่าว “จ้องข้าทำไม?”
“ข้ากำลังดูว่าตกลงแล้วเจ้าคือมนุษย์หรือตัวประหลาดกันแน่ เจ้ารู้หรือไม่ว่าตัวเจ้าวิปริตมากเพียงใด เจ้าบอกความจริงข้ามาเดี๋ยวนี้นะว่าเจ้าเป็นสัตว์ประหลาดที่ตายมาแล้วหนึ่งพันปี แล้วปลอมตัวมาเป็นหญิงงามใช่หรือไม่”
พลังการโจมตีที่มู่เฉียนซีโจมตีออกมานั้นแข็งแกร่งมาก อีกทั้งฝีมือ
