ยี่ยมอย่างไม่อาจหาคำใดมาบรรยายได้เลย!
เร็ว! ช่างรวดเร็วยิ่งนัก！
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าขีดจำกัดความเร็วของหญิงสาวผู้นี้อยู่ที่ใด
ถูขวงกล่าวข่มขู่ว่า “สาวน้อย เจ้ามันช่างยั่วโทสะข้าจริง ๆ ข้าจะไม่ยั้งมือไว้ไมตรีกับเจ้าอีกต่อไป”
พลันนั้นพลังวิญญาณในร่างของถูขวงก็ปะทุขึ้นมาอีกครั้ง！
มู่เฉียนซีเลิกคิ้วเล็กน้อยพลางกล่าว “มหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับสาม เจ้ายังจะแอบซ่อนระดับพลังวิญญาณอีก พลังความแข็งแกร่งเช่นนี้ นึกไม่ถึงเลยว่าจะมาเป็นโจรภูเขาอยู่ที่นี่”
ถูขวงยิ้มพลางกล่าวว่า “ก็ข้าชอบนี่ ข้าชอบมองดูพวกมดปลวกมันดิ้นรนทรมาน และข้าก็ชอบเหยียบมดปลวกพวกนั้นให้มันตาย ไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียว!”
“และเจ้า ก็จะต้องตายเช่นกัน!”
ดวงตาสีดำขลับของมู่เฉียนซีเผยความเย็นยะเยือกออกมา “พลังอันเล็กน้อยเช่นนี้ของเจ้า ไม่กล้าไปท้าสู้รบกับคนที่แข็งแกร่งกว่า แต่กลับใช้กับคนธรรมดาที่อ่อนแอกว่า ข้าว่าพวกมดปลวกที่เจ้าเอ่ยปากกล่าวปาว ๆ นั่น น่าจะเป็นเจ้ามากกว่า”
คำพูดนี้ของมู่เฉียนซีทำให้ถูขวงไม่อาจระงับความโกรธเอาไว้ได้แล้ว
ดวงตาทั้งสองข้างของเขาแดงก่ำขึ้น และเต็มไปด้วยจิตสังหาร
“เจ้ามันรนหาที่ตาย ข้าจะฆ่าเจ้า”
มู่เฉียนซีกล่าวเย้ยหยันว่า “โกรธเกรี้ยวถึงปานนี้ ข้าคงพูดแทงใจดำเจ้ากระมัง”
“เจ้า ไปตายซะเถอะ!”
“ฝ่ามือสังหาร!”
เสียงระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวดังขึ้น ที่ที่มู่เฉียนซียืนอยู่เมื่อครู่ปรากฏหลุดขนาดใหญ่ขึ้น
นางหลบหลีกอย
