ามือเมฆา!”
ตูม!
เมื่อฝ่ามือนั้นโจมตีไป น้องเล็กของเขากล่าวขึ้นว่า “โดนเป้าแล้ว พี่ใหญ่ช่างไม่รู้จักทะนุถนอมคนงามเลย! คนงามเช่นนี้หากได้รับบาดเจ็บเข้ามันจะเสียของ”
การโจมตีนั้นโดนร่างในชุดม่วง แต่จากนั้นร่างนั้นก็ได้อันตรธานหายไป
“หายไปแล้ว เจอผีเข้าแล้วอย่างนั้นรึ!”
“นั่นมันเป็นเพียงแค่ภาพลวงตาเท่านั้น ผีเผอที่ไหนกันล่ะ”
“ความเร็วของนางรวดเร็วขึ้นว่าเดิมมาก การโจมตีของพี่ใหญ่โดนเพียงแค่ร่างลวงตาของนางเท่านั้น”
ถูขวงโจมตีโดนเพียงแค่ร่างลวงตา และในตอนนี้มู่เฉียนซีก็ฉวยโอกาสนี้พุ่งเข้าไปใกล้เขา จากนั้นก็โจมตีด้วยทักษะวิญญาณ
นางเข้าใจในทักษะโยวจั๋วนี้แล้ว！
ตูม! เผชิญหน้ากับการโจมตีอย่างกะทันหันเช่นนี้ ถูขวงรีบยกมือขึ้นมาต้านทาน!
ทักษะวิญญาณที่เขารู้สึกว่าไม่อาจทำอะไรเขาได้ ในตอนนี้กลับทำให้มือและแขนของเขาชาขึ้นมาอย่างกระทันหัน
เขาตะโกนขึ้นด้วยความโกรธเกรี้ยว พร้อมกับโจมตีออกไป “เจ้ามันรนหาที่ตาย!”
แต่ทุก ๆ การโจมตีของเขาล้วนแต่โดนร่างลวงตาของมู่เฉียนซีทั้งสิ้น
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
ทั้งสองสู้รบสลับกันไปมา แม้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะโจมตีด้วยทักษะวิญญาณเพียงอย่างเดียว แต่การสู้รบในครั้งนี้กลับน่าระทึกมาก
“ศิษย์สำนักลั่วเยว่ของพวกเจ้ามีพรสวรรค์เพียงแค่ใช้ทักษะร่างหลบหนีอย่างนั้นเหรอ บัดซบยิ่งนัก!” ถูขวงกล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยว
การโจมตีด้วยทักษะวิญญาณนั้นไม่ค่อยจะดี แต่ใช้ทักษะร่างเช่นนี้ ช่างยอดเ
