หลังจากที่ผู้อาวุโสสูงสุดจากไป ท่านอาจารย์เยี่ยผู้นี้ก็เผยโฉมหน้าที่แท้จริงของตัวเองออกมาทันที!
เขากอดมู่เฉียนซีและกล่าวเสียงต่ำว่า “ซี ข้าคิดถึงเจ้า”
มู่เฉียนซีอยากจะเตะเจ้าบ้าที่ปลอมตัวเป็นท่านอาจารย์มาเพื่อหาผลประโยชน์ให้กับตัวเองผู้นี้มากเหลือเกิน!
จิ่วเยี่ยมาที่สำนักลั่วเยว่เขาไม่ได้ใช้สถานะตัวตนนี้มั่วซั่วแต่อย่างใด แต่เพื่อความสะดวกในการสอนทักษะโยวหลัวซวนหยินให้แก่มู่เฉียนซี
พลันนั้นร่างในชุดดำก็เคลื่อนไหว หวงจิ่วเยี่ยกระโจนขึ้นกลางอากาศ สายลมที่พัดผ่านทำให้ชุดคลุมยาวของเขาโบกพริ้วสะบัดไหว
“ทักษะที่สี่ของทักษะโยวหลัวซวนหยินก็คือทักษะโยวจั๋ว! ทักษะโยวจั๋วคือทักษะแห่งการสังหาร ซีดูดี ๆ ล่ะ”
ชั่วพริบตาเดียวนั้นเอง ทักษะแห่งการสังหารก็ได้ก่อตัวควบแน่นขึ้น
แม้ว่าจะก่อตัวควบแน่นขึ้นแล้ว แต่ก็ไม่ทำให้ผู้ใดรับรู้ได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวและพลังแห่งการฆ่าสังหารนั้นเลย
ดูเหมือนมันจะดูไม่น่ากลัวเหมือนพลังอันทำลายล้างของทักษะโยวหลัวเลยแม้แต่น้อย แต่สัญชาตญาณของมู่เฉียนซีบอกนางว่าพลังของทักษะโยวจั๋วนี้ ไม่อาจดูแคลนได้
ครั้นแล้วก็เป็นอย่างที่คิดเอาไว้จริง ๆ!
ในขณะที่จิ่วเยี่ยพ่นคำพูดอันเย็นยะเยือกออกมาสามคำว่า “ทักษะโยวจั๋ว!” ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งพลันแตกสลายกลายเป็นผุยผงภายในชั่วพริบตา
ตูม! ต้นไม้ต้นนั้นล้มลงมาทันที
นี่เป็นทักษะวิญญาณที่ทำให้คู่ต่อสู้ไม่อาจตั้งตัวรับมือได้ทัน หากเป็นทักษะโย
