วหลัว คู่ต่อสู้จะรับรู้ได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวทั้งหมดที่มี ทำให้ยังคิดหาวิธีหลบหลีกและป้องกันได้อยู่
ทว่า ทักษะโยวจั๋วนี้ทำให้คู่ต่อสู้ไม่ทันตั้งตัว นอกเสียจากว่าคู่ต่อสู้จะมีพลังความแข็งแกร่งที่สูงกว่าหลายขั้นเท่านั้น มิเช่นนั้นจะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัยแน่นอน
จิ่วเยี่ยกล่าวถามว่า “ซีเห็นหรือไม่?”
มู่เฉียนซีมองไปที่ดวงตาสีฟ้าอันเย็นยะเยือกนั้นของจิ่วเยี่ย และกล่าวอย่างกระตือรือร้นด้วยความอยากลอง “ข้าเห็นชัดแล้ว!”
“ดี! เช่นนั้นซีลองดู!”
ทักษะโยวจั๋วเป็นทักษะวิญญาณที่ควบคุมได้ยากกว่าทักษะที่ผ่านมามาก หลังจากที่ลองมาแล้วหลายครั้ง มู่เฉียนซีก็ไม่สามารถควบคุมให้มันสมบูรณ์ได้
โชคดีที่ท่านอาจารย์เยี่ยมีความอดทนในการสอน ภายในเวลาเพียงแค่หนึ่งวัน มู่เฉียนซีก็เข้าใจอะไรได้มากมาย
“ทักษะโยวจั๋ว!”
“ทักษะโยวจั๋ว!”
“ทักษะโยวจั๋ว!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
มู่เฉียนซีกำลังขัดแย้งอยู่กับทักษะโยวจั๋วนี้ นางจำเป็นต้องรีบฝึกฝนให้บรรลุโดยเร็วที่สุด
หลังจากที่ฝึกฝนมาหลายวัน จู่ ๆ ฮวาเจี้ยนก็เดินเข้ามา
“ศิษย์น้องมู่ ศิษย์น้องมู่ ข้ามาแล้ว!”
ฮวาเจี้ยนรีบวิ่งเข้ามาราวกับผีเสื้อตัวหนึ่ง แต่จู่ ๆ ร่างของคนชุดดำร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นข้างกายมู่เฉียนซี ทำให้ฮวาเจี้ยนตกใจเป็นอย่างมาก
“ศิษย์น้องมู่ ท่านผู้นี้คือท่านอาจารย์ท่านนั้นของเจ้าเหรอ?” ฮวาเจี้ยนกล่าวถามด้วยความสงสัย
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าวว่า “อืม! นี
