มยาวสีขาวก็ได้ปรากฏตัวขึ้น และกล่าวเตือนพวกเขา “พวกเจ้าทั้งหลาย ทำให้สำนักลั่วเยว่ของข้าอับอายขายหน้านัก”
การปรากฏตัวของชายชราผู้นี้ทำให้สีหน้าของคนเหล่านี้ย่ำแย่ลงยิ่งกว่าเดิม
“ผู้อาวุโสหู ท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”
ผู้อาวุโสหูเป็นผู้อาวุโสที่มีอำนาจมากในสำนักลั่วเยว่ อยู่ต่อหน้าเขา เหล่าศิษย์ทั้งหลายก็ไม่กล้าหุนหันพลันแล่น
ผู้อาวุโสหูกล่าว “ข้าตามอยู่หลังพวกเจ้ามาตลอด ช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ ศิษย์สำนักลั่วเยว่ของข้าต้องตายไปในขณะที่ออกฝึกฝนประสบการณ์ไม่น้อย ทุก ๆ ภารกิจที่มันอันตราย ก็จะมีผู้อาวุโสแอบติดตามไปปกป้องอย่างลับ ๆ เพียงแค่พวกเจ้าไม่รู้ก็เท่านั้นเอง”
“ในขณะเดียวกันในตอนที่แอบติดตามมานั้น ผู้อาวุโสที่ติดตามไปนั้นก็จะคอยสังเกตนิสัยใจคอของพวกเจ้าด้วย แต่วันนี้ พวกเจ้าทำให้ข้าโกรธมาก”
“พวกเจ้า ไม่คู่ควรที่จะเป็นศิษย์ของสำนักลั่วเยว่เลย”
พวกเขาก้มหน้ายอมรับคำกล่าวว่าด้วยความหวาดกลัว ไม่กล้าตอบโต้แม้แต่น้อย
ภารกิจในครั้งนี้ ไม่เพียงแต่จะไม่สำเร็จเท่านั้น แต่ยังถูกผู้อาวุโสหูจับได้อีกด้วย ช่างดวงซวยจริง ๆ
และจู่ ๆ สีหน้าของผู้อาวุโสหูก็พลันเปลี่ยนไป
เขายิ้มและเดินมาตรงหน้ามู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “แม่นางน้อย ข้าเห็นว่ารากฐานของเจ้าดี พรสวรรค์เยี่ยม ประสบการณ์การต่อสู้สนามจริงก็เยี่ยมยอด เจ้าเป็นอัจฉริยะที่หายากในรอบร้อยปีอย่างแน่นอน เจ้ายอมเข้าร่วมอยู่ในสำนักลั่วเยว่ของข้าหรื
