ลุ่มนี้เผยสีหน้าหวาดกลัวออกมา!
และในตอนนี้เอง มู่เฉียนซีก็กล่าวออกมาอย่างเย็นชาว่า “มังกรวารีทำลาย!”
“มังกรวารีสังหาร!”
“มังกรน้ำแข็งท้าสวรรค์!”
“อ๊า ๆ ๆ!”
เผชิญหน้ากับการโจมตีพลังธาตุวารีอันทำลายล้างเช่นนี้ของมู่เฉียนซี ร่างของโจรเหล่านี้แต่ละคนต่างก็กระเด็นลอยออกไป ก่อนจะตกลงไปกระแทกพื้นจนต้องส่งเสียงโหยหวนด้วยความเจ็บปวดออกมา!
ปัง ปัง ปัง！
มู่เฉียนซีพุ่งไปที่พี่ใหญ่ของพวกเขา และโจมตีด้วยทักษะโยวหลัวอีกครั้ง
“ทักษะโยวหลัว!”
เท่านี้ยังไม่หมด มู่เฉียนซีลงมือต่ออีกครั้ง “ทักษะเทียนซวน!”
ปัง ปัง ปัง!
คนตระกูลหวังเบิกตากว้างจ้องมองมู่เฉียนซีโจมตีกลุ่มโจรที่ทำให้ตระกูลหวังหวาดกลัวที่สุดกลุ่มนี้อย่างโหดเหี้ยม
“แม่นาง ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย!”
“แม่นาง พวกเรารู้ผิดแล้ว!”
“พวกเรามีตาแต่หามีแววไม่!”
หลังจากที่ถูกมู่เฉียนซีโจมตีไปอย่างรุนแรง โจรกลุ่มนี้แต่ละคนต่างก็คุกเข่าลงอย่างไร้เรี่ยวแรงและเริ่มขอร้องอ้อนวอน
หัวหน้าโจรผู้ชั่วร้ายผู้นั้นในตอนนี้หน้าตาฟกช้ำดำเขียวไปหมดแล้ว เขาคิดว่านี่เป็นโศกอนาฎกรรมที่น่าขันยิ่งนัก
แสงเย็นยะเยือกแสงหนึ่งปรากฏขึ้น เข็มยาเข็มหนึ่งพุ่งไปที่คอของหัวหน้าโจรผู้นี้
“โอ๊ย!” หัวหน้าโจรส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
เขากล่าวด้วยใบหน้าอันแสนโศกเศร้าว่า “แม่นาง นี่เจ้า…”
“ใช่ เจ้าถูกพิษของข้าเข้าแล้วล่ะ!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“หากเจ้ากล้าเล่นอุบายใดกั
