บข้าอีก ข้ารับประกันได้เลยว่าเจ้าจะต้องน่าสังเวชกว่านี้อีกพันเท่าหมื่นเท่า” แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซี
หัวหน้าโจรรู้ว่าครั้งนี้เขาเจอของจริงเข้าแล้ว เขาอยากจะทำลายล้างตระกูลให้ย่อยยับจริง ๆ นึกไม่ถึงเลยว่าจะพาดาวร้ายเช่นนี้มาให้พวกเขา
เมื่อเห็นมู่เฉียนซีจัดการโจรกลุ่มนี้อย่างโหดเหี้ยม บ่าวรับใช้ของตระกูลหวังเหล่านั้นก็ทั้งตกใจและหวาดกลัว อีกทั้งยังไม่กล้ายกเท้าวิ่งหนีอีกด้วย
พวกเขากล่าวด้วยความกระวนกระวายใจว่า “แม่นาง พวกเรา…พวกเรารู้ผิดแล้ว! ได้โปรดไว้ชีวิตพวกเราด้วยเถอะ!”
“พวกเราไม่กล้าทำเช่นนี้อีกแล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าว “เห็นแก่ที่ตระกูลหวังของพวกเจ้าเอาตัวข้ามา ไม่ให้ข้าต้องอยู่ในป่ารกร้างนั่นให้สัตว์ร้ายกิน อีกอย่างสามวันที่ผ่านมานี้ก็ดูแลข้าเป็นอย่างดี ดังนั้นข้าไม่ฆ่าพวกเจ้าหรอก”
“แต่พวกเจ้าต้องกลับไปบอกผู้นำตระกูลหวังของพวกเจ้า เขาส่งข้ามาเป็นตัวแทนของลูกสาวเขามาที่หุบเขาแห่งนี้ เขาก็ควรจะมอบประโยชน์ใดให้ข้าบ้าง แต่หากข้าไม่พอใจแล้วละก็ ข้าจะส่งคนไปเยี่ยมเยือนเขาอีกครั้ง”
คนเหล่านี้ได้ยินคำพูดนี้ก็รู้สึกหวาดกลัวจนเหงื่อเย็นไหลพราก รีบพยักหน้าพลางกล่าวว่า “พวกเราเข้าใจแล้วขอรับ!”
“พวกเราจะรีบกลับไปบอกท่านผู้นำตระกูลเดี๋ยวนี้ขอรับ”
ครั้นแล้วพวกเขาก็รีบวิ่งไปอย่างรวดเร็ว และที่แห่งนี้ก็เหลือเพียงแค่โจรผู้ขี้ขลาดตาขาวเหล่านี้เท่านั้น
หัวหน้าโจรกล่าว “แม่นาง เจ้า…เจ้าไม่ไปเห
