บุปผาอันงดงาม ความรักอันหอมกรุ่น
“จิ่วเยี่ย เจ้าอย่ารุนแรงเกินไปได้หรือไม่!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง
จิ่วเยี่ยเองก็ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงแหบแห้งเช่นกันว่า “ก็ซีเร่าร้อนเกินไป!”
โลกใบนี้ มีเพียงแค่พวกเขาสองคนเท่านั้น
หัวใจสองดวงนี้ มีกันและกัน
ไม่อาจแยกออกจากกัน และไม่มีทางที่จะแยกออกจากกัน!
อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้ดินแดนสี่ทิศกำลังยุ่งวุ่นวาย ทว่า องค์ชายจิ่วเยี่ยกลับร่าเริงแจ่มใสเป็นพิเศษ
เขาไม่อยากปล่อยมู่เฉียนซีกลับไป ดังนั้นจึงลากมู่เฉียนซีไปเที่ยวเล่นในที่ที่มู่เฉียนซีไม่เคยไปในดินแดนสี่ทิศ
ทั้งสองทิ้งภาระหน้าที่ให้คนอื่นรับผิดชอบไปอย่างไร้ความปรานี เมื่อกลับมาถึงจวนตระกูลมู่แห่งแคว้นจื่อเยี่ย มู่เฉียนซีก็พักผ่อนต่ออีกหลายวัน ในที่สุดผู้นำตระกูลมู่ก็มีความรับผิดชอบขึ้นมาแล้ว และเตรียมพร้อมจะกลับไปควบคุมสถานการณ์โดยรวมแล้ว
จื่อโยวเห็นเจ้านายตัวเองกลับมาด้วยใบหน้าที่เอิบอิ่มสำราญใจเช่นนี้ก็แทบจะกระอักเลือดออกมา
หลังจากที่ทำงานหนักมาหลายวันด้วยความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า ไม่มีเวลาแม้แต่จะไปเที่ยวเกี้ยวพาราสีสาวงาม จนในที่สุด ตอนนี้เขาก็จัดการหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายได้สำเร็จเสร็จสิ้นแล้ว
จื่อโยวกล่าว “แดนตะวันออกและแดนตะวันตกสงบลงแล้ว แดนเหนือและตำหนักเป่ยหานได้รับการซ่อมแซมและบูรณะเสร็จสมบูรณ์แล้ว ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติ เชิญคนงามตรวจสอบได้”
เชียนอ้าวเซี่ยมองมู่เฉียนซีอย่างกร
