ิน อินรั่วเฉินเขา…”
หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินกล่าว “ตอนนั้น ตอนที่จิตวิญญาณกระบี่ของกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณได้ฟื้นคืนขึ้น เขามีจิตสังหารอันแกร่งกล้า ราวกับว่าตั้งแต่เขาเริ่มหลับใหลจนกระทั่งเขาตื่นขึ้นมา การสังหารทุกอย่างในโลกนี้ล้วนแต่รวมตัวอยู่ที่เขา”
“เบื้องบนก็ไม่สามารถควบคุมเขาอยู่ ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่แข็งแกร่งมากเพียงใดก็ตาม จนสุดท้ายก็ได้กลายเป็นทาสกระบี่ที่รู้เพียงแค่วิธีการฆ่าสังหารเท่านั้น”
“ทุกคนที่รู้ว่าจิตวิญญาณกระบี่ยังมีชีวิตอยู่ล้วนตายกันไปหมดแล้ว แต่ก็มีเพียงแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ จนสุดท้ายเขาก็มาที่ดินแดนสี่ทิศแห่งนี้!”
“ในตอนที่ดินแดนสี่ทิศกำลังจะกลายเป็นสนามแห่งการฆ่าสังหาร ก็ได้ปรากฏทารกน้อยผู้หนึ่งขึ้น กระดูกแห่งพุทธหัวใจอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นร่างที่สะอาดและบริสุทธิ์ที่สุด สามารถยับยั้งจิตสังหารของพิฆาตวิญญาณได้ พวกเราจึงเอาจิตวิญญาณกระบี่ผนึกเอาไว้ในร่างของเขา”
หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินกล่าวด้วยน้ำเสียงอันแหบแห้งว่า “เด็กน้อยรั่วเฉิน ผู้ที่มีร่างกายและจิตใจอันน่าภาคภูมิใจที่สุด แต่สุดท้ายต้องมากลายเป็นฝักของกระบี่ที่โหดร้ายที่สุดในโลกนี้”
“พิฆาตวิญญาณแข็งแกร่งมาก แม้ว่าจะมีร่างของรั่วเฉินยับยั้งอยู่ แต่บางครั้งก็ยังเล็ดลอดออกมาได้ เพียงแต่ว่ามีรั่วเฉินยับยั้งอยู่ จึงไม่ได้เกิดเรื่องใหญ่ขึ้น”
“แต่ร่างกายและวิญญาณของรั่วเฉินก็มีขีดจำกัดเช่นกัน รั่วเฉินได้ฝักกระบี่ม
