มังกรวารีไม่ยอมรามือง่าย ๆ สายน้ำอันเย็นยะเยือกได้พัวพันกับพิฆาตวิญญาณอย่างบ้าคลั่ง และได้ปิดผนึกพลังของเขาเอาไว้
สีหน้าของพิฆาตวิญญาณเคร่งขรึมขึ้นพลางกล่าว “ปล่อยข้า”
“ตอนนี้นายท่านไม่มีเวลามาสนใจเจ้า รอนายท่านมีเวลาว่างเมื่อไหร่ แล้วค่อยให้นายท่านมีคำสั่งมาว่าจะจัดการกับเจ้าเช่นไร!”
ชายผู้มีดวงตาสีฟ้าดั่งวารีและเส้นผมสีดำขลับผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นข้างกายพิฆาตวิญญาณ!
คนหนึ่งกระหายเลือด เร่าร้อนแผดเผาดุจดั่งเพลิง!
อีกคนหนึ่งมั่นคงสุขุม นิ่งสงบดุจดั่งวารี!
ใบหน้ารูปงามดุจดั่งหยกที่แกะสลักออกมาด้วยความประณีต เส้นผมยาวสยายลงมาราวกับธารน้ำตก!
ดวงตาสีฟ้าวารีคู่นั้นสดใสดุจดั่งทะเลสาบใส ทำให้ผู้คนรู้สึกใกล้ชิดและมีความไว้วางใจ
มู่เฉียนซีหันกลับมาก็เห็นชายหนุ่มผู้นี้
เมื่อเปรียบเทียบกับรูปลักษณ์ที่โดดเด่นนั้น ความมั่นคงสุขุมน่าดึงดูดใจมากกว่า
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าก็คือมังกรวารี!”
ตุบ! มังกรวารีเหวี่ยงพิฆาตวิญญาณที่ถูกปิดผนึกเอาไว้ และโยนไปข้าง ๆ ด้วยท่าทางที่สง่างาม
ในขณะที่มู่เฉียนซีเรียกชื่อเขานั้น เขาก็รีบเคลื่อนตัวไปปรากฏตัวตรงหน้ามู่เฉียนซีทันที
มังกรวารีคุกเข่าข้างหนึ่งลงและกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังตั้งใจว่า “มังกรวารีคารวะนายท่าน!”
เมื่อเปรียบเทียบกับพิฆาตวิญญาณที่เกิดมาพร้อมกับความดื้อรั้นดึงดัน ไม่ยอมรับมู่เฉียนซีเป็นเจ้านายผู้นั้นแล้ว มังกรวารีดูจริงใจมากเป็นพิเศษ และไม่มีท่าทีต่อต้
