มังกรเพลิงตะโกนขึ้นด้วยความร้อนอกร้อนใจว่า “พิฆาตวิญญาณ อย่า! อย่าทำเช่นนี้”
“หุบปากไปซะ!” พิฆาตวิญญาณกล่าวด้วยความเบื่อหน่าย
พลังจิตของมู่เฉียนซีถูกสูบไปจนหมดสิ้น ครั้งนี้พิฆาตวิญญาณสามารถควบคุมมู่เฉียนซีได้อย่างง่ายดายแล้ว
การหล่อเลี้ยงของวิญญาณลิขิตสวรรค์ทำให้พิฆาตวิญญาณรู้สึกได้ถึงข้อดีหลายอย่าง
“ทั้งศาลาน้อยและสุ่ยจิงอิ๋งล้วนแต่หลับใหลไปแล้ว และแน่นอนว่าข้าจะฉวยโอกาสนี้ครอบครองแมวน้อยอย่างเจ้ามาเป็นของข้า”
“พิฆาตวิญญาณ…” แม้ว่าจะถูกควบคุม แต่มู่เฉียนซีก็ยังตอบสนองอยู่
นางพยายามต่อต้านการกัดเซาะดวงจิตของพิฆาตวิญญาณ แต่พลังของนางในตอนนี้ช่างอ่อนแอเหลือเกิน
การตอบโต้เหล่านั้นของนาง สำหรับพิฆาตวิญญาณแล้วไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาเลย
“แมวน้อย ตอนนี้เจ้าเหนื่อยมามากแล้ว! เพียงแค่เจ้าหลับไปเพียงครู่เดียว หลังจากนี้เจ้าก็จะไม่เป็นอะไร”
“ฮือ ๆ ๆ! พิฆาตวิญญาณ อย่า!” มังกรเพลิงร้องห่มร้องไห้เสียงดัง
“พวกเราก็เป็นเหมือนอาถิง เราอยู่ข้างกายช่วยเหลือนายท่านไม่ดีกว่าเหรอ เจ้า…เหตุใดเจ้าถึงต้องการให้นายท่านเป็นทาสกระบี่ของเจ้าด้วย”
พิฆาตวิญญาณตอบ “ทาสกระบี่ต่างหากล่ะที่ไม่มีวันทรยศหักหลัง ทาสกระบี่จะเชื่อฟังทุกอย่าง เรื่องแค่นี้ เจ้าไม่รู้หรอกเหรอ?”
“นายท่านไม่มีวันทรยศหักหลัง นายท่านไม่มีวันทำเช่นนั้น ข้าเชื่อใจนายท่าน เจ้าจะเชื่อใจนายท่านด้วยได้หรือไม่?”
“เจ้ามันโง่ หุบปากของเจ้าไปซะ!” พิฆาตวิ