ญญาณตะคอกอย่างเกรี้ยวกราด
“แมวน้อย ในเมื่อเจ้าไม่ยอมนอนหลับไป เช่นนั้นเจ้าก็ดูเอาไว้เถิดว่าข้าเก่งกาจมากเพียงใด! ข้าสามารถกำจัดพวกคนที่ขวางหูขวางตาเหล่านี้ได้!”
ทุกคนเห็นมู่เฉียนซีกำกระบี่สีแดงฉานเล่มหนึ่งกวัดแกว่งไปมาตัดผ่านอากาศ ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!
ภายในชั่วพริบตาเดียว คนของเผ่าวิญญาณร้ายเหล่านั้นก็ได้ล้มตายไปภายใต้กระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณอย่างง่ายดายราวกับนางกำลังหั่นผักหั่นปลา
คนที่ได้รับการช่วยเหลือเหล่านั้นกลืนน้ำลายอึกใหญ่ด้วยความหวาดเสียว “ข้ารอดแล้ว!”
“ท่านหมอปีศาจ เหตุใดถึงได้เก่งกาจภายในชั่วพริบตาเดียวเช่นนี้ได้”
“ท่านหมอปีศาจดูผิดปกติไปมาก”
ภายในชั่วพริบตาเดียว ภายใต้ความรวดเร็วของพิฆาตวิญญาณ คนของเผ่าวิญญาณร้ายเหล่านั้นก็ถูกกำจัดไปจนสิ้น
เยี่ยเฉียในตอนนี้เหลือตัวคนเดียวแล้ว อีกทั้งยังถูกพัวพันด้วยคนที่รับมือได้ยากเช่นนี้อีก
ปลายกระบี่ในตอนนี้ชี้ไปที่คนที่ถูกช่วยชีวิตเหล่านั้น
ทันใดนั้นพวกเขาก็รู้สึกได้ถึงจิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวที่ครอบคลุมมาที่พวกเขา
นางสามารถฆ่าคนของเผ่าวิญญาณร้ายเหล่านั้นได้อย่างรวดเร็ว และนี่นางจะฆ่าพวกเขาด้วยอย่างนั้นเหรอ
ท่านหมอปีศาจจะฆ่าพวกเขา? คนเหล่านี้รู้สึกหวาดกลัวไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ
“แมวน้อย สังหารคนพวกนี้ด้วยเป็นเช่นไร?” พิฆาตวิญญาณกล่าวถามเสียงเบา
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ! พิฆาตวิญญาณ ข้าบอกให้เจ้าหยุด! ฆ่าคนที่ไม่มีทางสู้ เจ้าบ้าไปแล้วเหรอ มิสู้
