ละพุ่งเข้าไปในดินแดนเทพทะเลเมฆา
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
เสาสวรรค์ของวังดอกบัวเงินครามนั้นปรากฏรูเล็ก ๆ ขึ้น!
มันไม่ได้พังทลายทั้งหมด สิ่งนี้อยู่เหนือการคาดการณ์ของหลัวซา ผู้จงรักภักดีต่อเทพมารที่กำลังจะดับสลายผู้นี้เช่นกัน
เนื่องจากค่ายกลทั้งสี่ทิศถูกยาลูกกลอนยับยั้งเอาไว้แล้ว เสาสวรรค์จึงไม่สามารถพังทะลายลงไปทั้งหมดได้
“สวะไร้ประโยชน์!” เมื่อเห็นเสาสวรรค์ปรากฏเพียงแค่รูเล็ก ๆ เช่นนี้ สีหน้าของเยี่ยเฉียก็เคร่งขรึมขึ้นทันที
“แต่ก็ไม่เป็นไร ผนึกขาดหายไปมุมหนึ่ง ร่างแยกทุกส่วนของข้าก็เพียงพอที่จะออกไปได้! เมื่อถึงตอนนั้น เมื่อได้สิ่งมีชีวิตในดินแดนสี่ทิศมาเป็นเครื่องสังเวย ผนึกของข้าก็จะถูกปลดออกอย่างสมบูรณ์”
จากนั้นพลังในร่างกายของเยี่ยเฉียก็โคจรขึ้น ร่างแยกร่างหนึ่งที่รูปร่างหน้าตาเหมือนกันกับเขาก็ปรากฏออกมา
แม้ว่าพลังจะไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนดั่งตัวจริงของเขา แต่พลังนี้ก็เพียงพอที่จะทำลายดินแดนสี่ทิศได้
ทั้งสองร่วมมือกันฆ่าหลัวซา แต่สถานการณ์กลับเลวร้ายลง!
มู่เฉียนซีมองไปที่พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ระเบิดขึ้นกลางอากาศนั้น นั่นมันเป็นพลังของจิ่วเยี่ย และตอนนี้มันก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ
อาถิงกล่าว “ไม่ต้องเป็นห่วงเขา คำสาปของเขากำเริบ ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็ไม่สามารถควบคุมได้ เจ้าควรจะเป็นห่วงตัวเองมากกว่า เรื่องมันยังไม่จบเท่านี้หรอก!”
หลังจากนั้นไม่นาน จู่ ๆ ใจกลางค่ายกลนั้นก็ปรากฏร่างอัน
