าวิญญาณร้ายแล้ว”
ในเซี่ยโจวตอนนี้ มู่เฉียนซีไม่รู้เลยว่าเผ่าวิญญาณร้ายได้เคลื่อนไหวครั้งใหญ่ขึ้นแล้ว
นางกำลังต่อสู้รับมืออยู่กับคนของเผ่าวิญญาณร้ายกลุ่มที่สาม และในขณะที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดอยู่นั้น จู่ ๆ พลังน้ำแข็งหิมะอันแข็งแกร่งก็ได้เข้าสู่สนามการสู้รบนี้
ร่างในชุดคลุมยาวสีขาวลอยตัวมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้ามู่เฉียนซี เขายิ้มพลางกล่าวว่า “เสี่ยวซีเอ๋อร์ ข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน เจ้าคิดถึงข้าบ้างหรือไม่!”
“จัดการคนพวกนี้ก่อนเถอะแล้วค่อยว่ากัน หลบไป อย่าขวางทาง!”
“ทักษะโยวหลัว!”
ร่างในชุดสีม่วงพุ่งออกไป มู่เฉียนซีลงมืออย่างรุนแรง
แววตาของเชียนอ้าวเซี่ยเผยความเย็นยะเยือกออกมา พวกคนกลุ่มนี้ ทำให้เขากับเสี่ยวซีเอ๋อร์ไม่ได้พูดคุยกัน
กำจัด ต้องรีบกำจัดให้เร็ว!
พลังแห่งน้ำแข็งหิมะหลั่งไหลพรั่งพรูออกมา มีเชียนอ้าวเซี่ยคอยสนับสนุน ครั้งนี้จึงจัดการได้อย่างรวดเร็ว
หลังจากต่อสู้กันเสร็จสิ้น มู่เฉียนซีก็หันไปสนใจบนค่ายกลใหญ่นั้นอีกครั้ง!
เมื่อตนเองถูกนางเพิกเฉยเช่นนี้ เชียนอ้าวเซี่ยก็รู้สึกโกรธเป็นอย่างมาก
“นี่ เสี่ยวซีเอ๋อร์ แผลข้าฉีกแล้ว” เชียนอ้าวเซี่ยตะโกนบอกนาง
ในที่สุดก็ดึงดูดความสนใจจากมู่เฉียนซีได้ มู่เฉียนซีเหลือบไปมองบาดแผลนั้นและกล่าวว่า “แผลยังไม่หายดี ขยับตัวไปมั่วซั่ว สมควรแล้ว!”
แต่ไม่นานนัก นางก็ช่วยเชียนอ้าวเซี่ยทำแผลใหม่
“ให้ข้าช่วยเสี่ยวซีเอ๋อร์หรือไม่?”
“ยืนนิ่ง ๆ อย่าขยับ!”
