ี่เก่งกาจเช่นนี้อยู่ด้วย!”
“เพียงแต่ว่า พลังเพียงเท่านี้ไม่อาจทำอะไรพวกเราได้หรอก”
“ฆ่า!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
คนเหล่านี้ช่างแข็งแกร่งเกินไปแล้ว เพียงประมือสู้รบกันไม่กี่กระบวนท่า ฝั่งเซี่ยโจวก็ได้รับบาดเจ็บล้มตายกันไปเกินครึ่งแล้ว
พวกเขาถูกพลังแห่งวิญญาณร้ายกัดกร่อน และหมดสติไป
“มดปลวก อย่างไรเสียก็ยังเป็นมดปลวกอยู่วันยังค่ำ!”
เชียนอ้าวเซี่ยกล่าว “ลงมือ!”
ไม่ว่าอย่างไร เขาไม่มีทางยอมแพ้แน่นอน!
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
ทุกคนต่างพยายามต่อสู้อย่างสุดชีวิต ยืนหยัดที่จะต่อสู้อย่างถึงที่สุด
การต่อสู้นี้น่าสังเวชมาก สุดท้ายก็เหลือเพียงแค่เชียนอ้าวเซี่ยคนเดียวเท่านั้น
“น้ำแข็งปิดผนึกหิมะ!” เชียนอ้าวเซี่ยปล่อยพลังอันแข็งแกร่งที่สุดออกมาโจมตี เขาคนเดียวรับมือกับคนของเผ่าวิญญาณร้ายสิบกว่าคน
คนของเผ่าวิญญาณร้ายเหล่านี้กล่าวด้วยความดูถูกเหยียดหยามว่า “พวกเจ้ามันก็แค่พวกมดปลวก อย่าได้ขัดขืนอะไรที่มันไร้ประโยชน์อีกเลย!”
จากนั้นพลังแห่งวิญญาณร้ายสีดำก็พุ่งกวาดล้างไปที่เชียนอ้าวเซี่ย!
การโจมตีอันหนาแน่นนี้พุ่งออกไปที่เขาอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาด
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
พรวด! เลือดสีแดงสดไหลย้อมชุดคลุมยาวสีขาวหิมะของเชียนอ้าวเซี่ย
ลมหิมะพัดกระโชกขึ้น แม้ว่าจะได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เชียนอ้าวเซี่ยก็ยังคงเลือกที่จะสู้ต่อ
“นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าเจ้ายังจะดึงดันอยู่ ข้าไม่เข้าใจความคิดของพวกมดปลวกเช่นเจ้าจริง ๆ”