คนของเผ่าวิญญาณร้ายกล่าวอย่างเชื่องช้า
ต่อมา ก็เป็นการโจมตีที่ดุเดือดมากยิ่งขึ้น
พลังแห่งวิญญาณร้ายกัดกร่อนร่างกาย ชุดคลุมยาวสีขาวหิมะของเชียนอ้าวเซี่ยตอนนี้ถูกย้อมไปด้วยเลือดสีแดงสด สีหน้าของเขาซีดเผือดไร้รอยเลือดแล้ว
“ร่างของเจ้ามดปลวกผู้นี้ช่างมีความพิเศษยิ่งนัก ถูกโจมตีถึงเพียงนี้แล้วกลับยังไม่ตาย อีกทั้งยังสู้ต่อได้อีก”
“อย่างไรเสีย หน้าที่ของพวกเราก็แค่เฝ้าคุ้มกันอยู่ตรงนี้ และมันก็ช่างน่าเบื่อหน่ายยิ่งนัก! หาเรื่องสนุก ๆ ทำสักหน่อยก็ไม่เลวเลย ข้าเองก็อยากจะดูว่าเจ้าหนุ่มผู้นี้จะสักอดทนได้สักกี่น้ำ”
“…”
ผลลัพธ์ที่ได้นี้ ทำให้เชียนอ้าวเซี่ยยิ้มออกมาแล้ว
ชายหนุ่มผู้รูปงามราวกับจิ้งจอกหิมะ รูปงามจนล่มบ้านล่มเมืองได้เช่นนี้ เมื่อยิ้มออกมาแล้วก็ช่างน่าทึ่งเป็นอย่างยิ่ง!
แม้แต่คนของเผ่าวิญญาณร้ายเหล่านี้เองก็รู้สึกทึ่งเช่นกัน พลังรอบกายเชียนอ้าวเซี่ยแผ่ซ่านออกมาอย่างรุนแรง “ข้าไม่ให้พวกเจ้าได้มีโอกาสหรอกนะ”
“นี่เขาจะทำลายตัวเองเหรอ!”
“พลังการทำลายตัวเองของคนผู้นี้คงจะรุนแรงไม่น้อย เราต้องรีบล่าถอยโดยเร็ว!”
“…”
พลันนั้นน้ำเสียงอันสดใสเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “ชีวิตของเจ้า ข้าเป็นคนช่วยให้ฟื้นคืนกลับมา เจ้าคิดจะทำลายตัวเองให้แหลกสลายเป็นชิ้น ๆ เช่นนี้ ช่างอัปลักษ์ยิ่งนัก! เจ้าแน่ใจเหรอว่าจะทำเช่นนี้?”
เมื่อได้ยินน้ำเสียงอันคุ้นเคยนี้ สีหน้าของเชียนอ้าวเซี่ยก็แสดงความตกตะลึงขึ้นทันใด
“เสี่
