ยวซีเอ๋อร์!” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง
นางมาแล้ว เขาจะตายได้อย่างไรกันเล่า!
ชีวิตนี้ของเขาเป็นของนาง ตอนนี้เขาจะกล้าตายได้อย่างไรกัน!
ปัง!
เชียนอ้าวเซี่ยล้มลงไปกับพื้น และกลางอากาศในตอนนี้ก็ปรากฏร่างนับไม่ถ้วนขึ้น
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “เผ่าวิญญาณร้ายของพวกเจ้านำกำลังคนมาในเซี่ยโจวของข้าน้อยเกินไปแล้ว เช่นนี้จัดการได้ง่ายเพียงนิดเดียว”
“ฆ่า! อย่าให้รอดไปได้แม้แต่คนเดียว!”
“นางคือมู่เฉียนซี!”
“ปลาใหญ่มาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ ต้องจับตัวนางให้ได้!”
คนของเผ่าวิญญาณร้ายเหล่านี้ เมื่อเห็นมู่เฉียนซีก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้น
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “อาศัยเพียงแค่พวกเจ้า คิดจะจับข้าอย่างนั้นเหรอ ฝันไปเถอะ!”
“บัวแดงพิฆาต!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
เหล่าองครักษ์เงาก็ใช้ยาช่วยโจมตี ยับยั้งพลังแห่งวิญญาณร้ายของพวกเขาเอาไว้
ด้วยพลังของพวกเขาในตอนนี้ กำจัดคนเหล่านี้นั้นไม่ใช่เรื่องยาก
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
ปัง! ชิงอิ่งกำหมัดต่อยคนผู้หนึ่งจนตายคามือ!
“บัวแดงพิฆาต!”
บัวอัคคีสีแดงฉานพุ่งลงมา และกลืนกินคนของเผ่าวิญญาณร้ายผู้นั้นไป
พวกเขาได้เห็นความแข็งแกร่งของมู่เฉียนซีและพวกแล้ว พวกเขามีกันเพียงแค่สิบกว่าคน ไม่สามารถต่อสู้รับมือได้!
“ล่าถอย เร็วเข้า!”
“รีบล่าถอยเร็วเข้า!”
“……”
สีหน้าของพวกเขาเผยความหวาดกลัวออกมา
มู่เฉียนซียิ้มเย้ยหยันพลางกล่าวว่า “ตอนที่ข้าไปอยู่ที่เกาะเมฆา เผ่าวิญ
