พลังอันลึกลับ ตอนนี้พวกเราไม่สามารถไปยังดินแดนสี่ทิศได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ”
“เป่ยกงจั๋ว นี่มันเกิดอันใดขึ้นกันแน่?” สีหน้าของมู่หลินหลางพลันเคร่งขรึมขึ้น
เป่ยกงจั๋วเองก็สับสนงุนงง เมื่อครู่ค่ายกลส่งตัวระยะไกลก็ยังดีอยู่ เหตุใดถึงถูกทำลายไปได้
“เรื่องนี้ต้องมีอันใดไม่ชอบมาพากลเป็นแน่!”
“เด็ก ๆ! เชิญว่าที่สามีของข้าไปนั่งพักที่วังตงหวงก่อนเถอะ!” มู่หลินหลางกล่าวเสียงขรึม
ค่ายกลส่งตัวระยะไกลนี้ถูกทำลายไปอย่างลึกลับ ไม่ใช่ฝีมือของชิงอิ่งแน่นอน เช่นนั้นแล้วเป็นฝีมือของใครกัน
เซียวเหยากล่าวอย่างไร้เดียงสาว่า “นายท่าน ไม่ใช่ฝีมือข้าแน่นอน”
“ยิ่งพวกเรายิ่งเป็นไปไม่ได้!”
ไม่นานนัก ก็มีคนมารายงานอีกว่า “ท่านหัวหน้าหอ แย่แล้วขอรับ! ค่ายกลส่งตัวระยะไกลของตำหนักเป่ยหานท่ีไปยังแดนซวนเทียนถูกทำลายลงแล้วขอรับ”
“ถูกทำลายในเวลาเดียวกัน!”
โม่จิ่นกล่าว “พังหมดก็ดี! พวกหมาป่าเจ้าเล่ห์พวกนั้นก็จะลงมาไม่ได้แล้ว นายท่านก็จะปลอดภัย”
มู่เฉียนซีกล่าว “อย่าได้ดีใจไปก่อนเลย เรื่องนี้มันไม่ชอบมาพากล!”
และไม่นานนัก ทางด้านของแคว้นเทพฟ้านอินก็มีได้รับรายงานข่าวว่าค่ายกลส่งตัวระยะไกลของพวกเขาก็ถูกทำลายลงแล้ว
ตกลงเป็นฝีมือผู้ใดกันแน่ที่ทำลายค่ายกงส่งตัวระยะไกลทั้งสามแห่งไปพร้อม ๆ กันเช่นนี้
กลิ่นอายอันคุ้นเคยได้แผ่ซ่านไปทั่วทั้งดินแดนสี่ทิศ
ลั่วเหมี่ยวดึงมือมู่เฉียนซีเอาไว้พลางกล่าวว่า “พี่สาวมู่ กลิ่นอายนี้ เป็นกลิ่นอาย
