ฉียนซี เขาก็ถูกส่งตัวไปที่แดนตะวันออก
จากนั้นเขาก็มุ่งหน้าตรงไปที่ตำหนักตงจี๋ ถึงแม้ว่าประตูทางออกของค่ายกลส่งตัวระยะไกลของตำหนักตงจี๋จะเป็นราชวงศ์ตงหวง เมื่อถึงตอนนั้นก็ยากที่จะหลบหลีกคำเย้ยหยันของมู่หลินหลางได้ แต่เขาก็ไม่ได้มีทางเลือกมากมายถึงเพียงนั้นแล้ว
การป้องกันทางด้านตำหนักตงจี๋แน่นหนา ส่วนทางด้านตำหนักเป่ยหานนั้นก็แข็งแกร่งมากยิ่งกว่า
ทว่า ในขณะที่เขาบุกเข้ามาในตำหนักตงจี๋นั้น เขาก็รับรู้ได้ว่าที่แห่งนี้นั้น เมื่อมองจากภายนอก ผิวเผินแล้วดูเหมือนจะเป็นสถานที่ที่อ่อนแอที่หนึ่งก็เท่านั้น แต่แท้จริงแล้วที่แห่งนี้มีกับดักและพิษอยู่มากมาย
ขณะที่ไม่ทันได้ระวัง ลูกน้องสองคนของเขาก็ถูกพิษเข้าแล้ว และตอนนี้ก็ได้สูญเสียกำลังในการต่อสู้ไปโดยสิ้นเชิง
พิษของมู่เฉียนซีช่างน่ากลัวยิ่งนัก เขาเคยเจอกับตัวมาแล้ว
สูญเสียกำลังในการต่อสู้ไปถึงสองคนนับว่าไม่ใช่สิ่งที่ยากอะไร แต่สิ่งที่ยากที่สุดในการจะรับมือได้นั้นก็คือ กู้ไป๋อีมาถึงแล้ว!
อีกอย่างยังกลับมาได้อย่างปลอดภัยอีกด้วย ค่ายกลอัสนีที่เขาสร้างขึ้นมานั้น ต่อให้กู้ไป๋อีโชคดีเพียงใด อย่างน้อยเขาก็ต้องได้รับบาดเจ็บบ้างถึงจะถูก!
เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้ไปได้!
ทันใดนั้นเอง เป่ยกงจั๋วก็พบกับเรื่องที่น่าสนใจเรื่องหนึ่ง “มู่เฉียนซีไม่ได้มาด้วย!”
“ฮ่า ๆ ๆ! หาน เจ้าคงจะไม่เอาตัวรอดโดยการทิ้งมู่เฉียนซีหรอกกระมัง! ดูท่าเจ้าก็คงจะไม่ได้ชื่นชอบนางมากมายปานน
