อินรั่วเฉินกล่าว “เปล่า! วิญญาณลิขิตสวรรค์ คนธรรมดาทั่วไปดูไม่ออก เรื่องเช่นนี้เจ้าไม่รู้หรอกเหรอ?”
“แล้วเจ้ารู้ตั้งแต่เมื่อใด?”
อินรั่วเฉินไม่ทันได้ตอบมู่เฉียนซี น้ำเสียงอันชั่วร้ายเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “นึกไม่ถึงเลยว่าพวกเจ้าจะหาตรงนี้เจอได้”
มู่เฉียนซีเห็นร่างสีดำอันคุ้นเคยนั้นแล้วก็ไม่อยากจะกล่าววาจาไร้สาระมากมาย
“มังกรเพลิง!”
“มังกรเพลิงสังหาร!”
กระบี่มังกรเพลิงสามารถกลืนกินวิญญาณได้ เยี่ยเฉียก็เป็นวิญญาณหนึ่ง ดังนั้นใช้กระบี่มังกรเพลิงรับมือดีที่สุด
แม้จะเผชิญหน้ากับการโจมตีอันดุเดือดเช่นนี้ของมู่เฉียนซี แต่เยี่ยเฉียกลับหัวเราะขึ้นก่อนจะกล่าวว่า “นี่คือกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ในสภาพที่ไม่สมบูรณ์อย่างนั้นเหรอ?”
“แค่นี้มันทำอะไรข้าไม่ ได้หรอก”
เยี่ยเฉียหลบหลีกการโจมตีของมู่เฉียนซีอย่างง่ายดาย “นึกไม่ถึงเลยว่าวิญญาณลิขิตสวรรค์จะมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าข้า ชะตาชีวิตของข้ามันถูกกำหนดเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้ว! รอให้ร่างจริงของข้านำกำลังคนมาปลดผลึกให้ได้ก่อน แม้หลังจากนั้นข้าจะถูกร่างจริงกลืนกินวิญญาณ”
“เมื่อถูกแยกออกจากกันแล้ว อันที่จริงก็ไม่ได้อยากถูกกลืนกินกลับเข้าไปอีก แต่มันก็ช่วยไม่ได้…”
“ตอนนี้การปรากฏตัวของเจ้ากลับทำให้ข้าได้มีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง! เมื่อข้ากลืนกินวิญญาณลิขิตสวรรค์ ข้าก็จะแข็งแกร่งกว่าเขา และเมื่อถึงเวลานั้นข้าก็จะกลืนกินเขาเข้าไปแทน”
ตูม! ในตอนนี้เอง ลำแสงสีทองอร่
