ยเลือดดังก้องออกมา
เยี่ยเฉียเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
“นี่เจ้าอยากตายนักหรือไง?”
“พูดมากน่ารำคาญ!”
เปลวไฟสีแดงฉานได้ก่อตัวเป็นเงากระบี่นับไม่ถ้วน
พลังชั่วร้ายสีดำเพียงน้อยนิดของเยี่ยเฉียนั้นไม่อาจต้านทานได้เลย
ช่างน่ากลัวยิ่งนัก!
“หยุด หยุดได้แล้ว…”
“เจ้าช่วยนางไปก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี มิสู้มาร่วมมือกับข้าเสียยังดีกว่า เรามากลืนกินวิญญาณลิขิตสวรรค์ไปด้วยกัน”
พรึ่บ!
พลันนั้นวิญญาณของเยี่ยเฉียก็ถูกแผดเผาและถูกกลืนกินในที่สุด!
ก็เหมือนอย่างที่มู่เฉียนซีประเมินพลังของเยี่ยเฉียต่ำเกินไป เขาก็ประเมินความแข็งแกร่งของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ต่ำเกินไปเช่นกัน
“เหยื่อของข้า มันใช่สิ่งที่เจ้าคิดจะแตะต้องก็แตะต้องได้อย่างนั้นเหรอ สวะ!”
“ขะ ข้า…เจ้า เจ้าไว้ชีวิตข้าด้วย! ข้าจะไม่แตะต้องนาง ข้าจะทำให้เจ้าได้กลืนกินวิญญาณลิขิตสวรรค์ อ๊า…”
เยี่ยเฉียยังไม่ทันกล่าวจบ เขาก็ถูกกระบี่เล่มหนึ่งแทงทะลุหัวใจเสียแล้ว
หากว่าเป็นกระบี่ธรรมดาทั่วไป คาดว่าคงไม่สามารถทำอะไรเขาได้
ทว่า นี่คือกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ กระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณ มันกลืนกินวิญญาณของเขาไปด้วยความรวดเร็วอย่างสุดขีด
เยี่ยเฉียยิ้มพลางกล่าว “ข้ายังไม่ยอมแพ้ ตราบใดที่พลังจิตของข้าครอบครองร่างกายของนางอยู่ ข้าก็จะไม่แพ้!”
อ๊า! เสียงกรีดร้องดังลั่นขึ้น และเยี่ยเฉียก็รู้สึกได้ว่าพลังจิตของเขาก็กำลังถูกกลืนกินไปแล้ว ถูกมู่เฉียนซีกลืนกินแล้ว
“เป
