คือวิญญาณชั่วร้ายที่แข็งแกร่งมากที่ถูกหัวหน้าแคว้นผู้บุกเบิกแคว้นเทพฟ้านอินในตอนนั้นได้ปิดผนึกมันเอาไว้ในนั้น แม้แต่ความแข็งแกร่งของหัวหน้าแคว้นในตอนนั้นก็ไม่อาจกำจัดวิญญาณของมันได้ จึงทำได้เพียงแค่ปิดผนึกเอาไว้เท่านั้น”
“ข้าสงสัยว่าวิญญาณนั่นจะมีความเกี่ยวข้องกับเผ่าวิญญาณร้าย เป้าหมายของคนพวกนั้นต้องเป็นการปลดปล่อยวิญญาณนั่นออกมาแน่นอน”
“พวกเผ่าวิญญาณร้ายรับมือได้ยากนัก ต้องขัดขวางเอาไว้ให้ได้”
นางที่เคยสู้รบปรบมือกับเยี่ยเฉียมาก่อนย่อมรู้ดีว่าเผ่าวิญญาณร้ายรับมือยากมากเพียงใด
ไม่นานนักพวกเขาก็เดินทางมาถึงประตูทางเข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งพุทธแล้ว
“ท่านโอรสศักดิ์สิทธิ์!”
“โอรสศักดิ์สิทธิ์!”
“…”
อินรั่วเฉินกล่าว “เปิดประตูดินแดนศักดิ์สิทธิ์”
“ขอรับ!”
ครืน เปรี้ยง เปรี้ยง! ประตูดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งพุทธถูกเปิดออก ด้านในกลับมืดสนิท
อินรั่วเฉินกล่าว “ตามข้ามา”
อินรั่วเฉินคุ้นเคยกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งพุทธนี้มาก แม้ว่าบริเวณรอบ ๆ จะมืดสนิท แต่เขาก็หาทางได้อย่างรวดเร็ว
ไม่นานนักฐานดอกบัวพระพุทธเจ้าสีทองอร่ามดอกหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขา
เสียงหัวเราะชั่วร้ายเสียงหนึ่งดังขึ้น “ฮ่า ๆ ๆ! อินรั่วเฉิน ในที่สุดเจ้าก็มาสักที พวกข้ารอเจ้าตั้งนาน”
อินรั่วเฉินกล่าว “ปรมาจารย์แห่งแคว้น ท่านกลับตัวตอนนี้ยังทันนะ พระผู้เป็นเจ้าจะเมตตาท่าน”
ปรมาจารย์แห่งแคว้นยิ้มพลางกล่าวว่า “เดิมทีข้าก็ไม่ได้เ
