มายังเกาะเมฆานี้กับลั่วอี้โจวนั้น ก็เพราะว่านางมีหอฉงโหลวบนเมฆาอยู่
หากประสบพบเจอกับอันตราย นางก็สามารถหนีได้!
ทันใดนั้นเอง ท้องฟ้าเหนือเกาะเมฆาก็พลันมืดมิดสนิทขึ้น เนื่องจากหอฉงโหลวบนเมฆาขนาดมหึมาปรากฏขึ้นบนท้องนภา
มู่เฉียนซีกล่าว “เสี่ยวเหมี่ยว ไม่ต้องพัวพันกับพวกมันแล้ว รีบขึ้นไปเร็วเข้า!”
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! เข็มยาของมู่เฉียนซีพุ่งออกไปหลายเข็ม
ลั่วเหมี่ยวเป็นคนที่เชื่อฟังมู่เฉียนซีมาโดยตลอด ดังนั้นนางจึงกระโดดลอยตัวขึ้นไปกลางอากาศโดยทันที
หัวหน้าเกาะลั่วตะโกนขึ้นด้วยความตื่นตระหนกว่า “ลั่วเหมี่ยว เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้นะ! เจ้าเป็นของของข้า ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าไปไหนทั้งนั้น หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
“บัวแดงพิฆาต!”
มู่เฉียนซีใช้กระบี่โจมตีไปที่หัวหน้าเกาะลั่ว “เสี่ยวเหมี่ยวไม่ใช่ของของเจ้า เจ้าคิดจะใช้นางเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเอง ฝันไปเถอะ!”
“ข้าเลี้ยงดูลั่วเหมี่ยวมานานหลายปี ตอบแทนข้าเพียงเล็กน้อยเท่านี้จะเป็นไรไป”
มู่เฉียนซีเอายาพิษจำนวนมากออกมา และโจมตีไปที่เจ้าคนไร้ยางอายผู้นี้
“มังกรน้ำแข็งท้าสวรรค์!”
อู๋ตี้กับเสี่ยวหงกล่าว “นายท่าน พวกเราจะขวางพวกมันเอาไว้เอง นายท่านรีบขึ้นไปเร็วเข้า!”
“เฉียน รีบไป!”
ชิงอิ่งที่ตื่นขึ้นมาจากการหลับใหลอีกครั้ง พลังของเขาก็ทวีความแข็งแกร่งยิ่งขึ้น มู่เฉียนซีจึงวางใจ!
ร่างในอาภรณ์สีม่วงเคลื่อนไหวพุ่งขึ้นไปบนหอฉงโหลวบนเมฆา
และในขณะที่มู่เฉียนซีขึ้นไปนั้น
