อู๋ตี้กับเสี่ยวหงก็กลับเข้าไปในมิติพันธสัญญาแล้ว ส่วนชิงอิ่งกำลังตามขึ้นไป
หัวหน้าเกาะลั่วกล่าว “จับตัวมันเอาไว้ จับตัวมันเร็วเข้า!”
จับตัวมู่เฉียนซีไม่ได้ อย่างน้อยก็จับของของนางเอาไว้เพื่อขู่บังคับนางก็ยังดี!
และในตอนนี้เอง พลังจิตของมู่เฉียนซีก็รับรู้ได้ว่ามีกลิ่นอายของผู้แข็งแกร่งนับร้อยกำลังใกล้เข้ามา นางตะโกนขึ้นว่า “ชิงอิ่ง เร็วเข้า! เร็ว!”
ปัง! หลังจากที่ร่างของชิงอิ่งพุ่งเข้ามาในหอฉงโหลวบนเมฆา หอฉงโหลวบนเมฆาก็ปิดลง!
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
คนด้านนอกเริ่มโจมตีหอฉงโหลวบนเมฆาอย่างบ้าคลั่ง ทว่า โจมตีเช่นไรก็ไม่สามารถเปิดออกได้!
“ท่านหัวหน้าขอรับ นี่มันเป็นมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพ ด้วยพลังของพวกเราแล้วไม่สามารถเปิดมันได้ เว้นเสียแต่คนเกาะหลังจะยอมลงมือช่วย!”
นึกไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะกล้ากล่าววาจาเช่นนี้ออกมา และนึกไม่ถึงเลยว่าคนเกาะหลังจากแห่กันมาแล้ว
ก่อนที่พวกเขาจะโจมตี มู่เฉียนซีก็ได้ให้หอฉงโหลวบนเมฆาเคลื่อนตัวเข้าสู่ม่านเมฆแล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ศัตรูโจมตีจนร่วงลงมา
และเมื่อเคลื่อนเข้าสู่หมอกเมฆได้สำเร็จ ก็ปลอดภัยแล้ว
ลั่วเหมี่ยวมองไปรอบ ๆ หอฉงโหลวบนเมฆาด้วยความสงสัย แม้ว่าก่อนหน้านี้ร้อยกว่าปีนางจะถูกหัวหน้าเกาะลั่วเอาตัวออกมาจากดินแดนเทพทะเลเมฆา แต่นางก็อยู่อย่างโดดเดี่ยวอยู่บนเกาะแห่งหนึ่ง หลายสิ่งหลายอย่างนางไม่เคยได้เห็นมาก่อน
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “อีกประเดี๋ยวเราก็
