้ว่าเจ้าหมอนั่นรับมือได้ยากมาก นางจึงไม่กล้าลงมือผลีผลาม
“พี่สาวมู่…เผ่าวิญญาณร้ายเกี่ยวข้องกับเกาะเมฆาจริง ๆ ท่านพ่อ…ท่านพ่อข้า เขา…” ลั่วเหมี่ยวรู้สึกเป็นกังวลเล็กน้อย
มู่เฉียนซีกล่าว “คนเหล่านี้สามารถฝึกฝนพลังวิญญาณร้ายของเยี่ยเฉียได้ คาดว่าคนทั้งเกาะเมฆาล้วนแต่อยู่ในความควบคุมของเยี่ยเฉีย! ข้าไม่รู้ว่าเขาสามารถควบคุมคนนอกที่อยู่นอกดินแดนเทพทะเลเมฆาได้หรือไม่ รอเราออกไปจากที่นี่ก่อน ข้าจะคิดหาทางออกไปจากเกาะนี้”
“เจ้า…เจ้ายินยอมที่จะไปกับข้าหรือไม่?”
แม้ว่าตอนนี้ลั่วเหมี่ยวจะเติบโตขึ้นแล้ว แต่นางก็ยังคงรักและเคารพท่านพ่อผู้นั้นของนางมาก!
ลั่วเหมี่ยวกล่าว “พี่สาวมู่ ขอเวลาให้ข้าคิดไตร่ตรองดูก่อน! ข้า…ข้าอาลัยอาวรณ์ท่านพ่อของข้ามาก ท่านพ่อดีกับข้ามาตลอด!”
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้ารีบตัดสินใจก็แล้วกัน!”
แม้รู้แล้วว่าลั่วเหมี่ยวและสุ่ยจิงอิ๋งมีความเกี่ยวข้องกันอย่างไร แต่นางก็เป็นกังวลใจอยู่ดี ไม่อยากให้ลั่วเหมี่ยวอยู่ในฐานที่มั่นของเผ่าวิญญาณร้ายแห่งนี้ต่อไป
แม้ว่าตอนนี้นางจะมีพลังความแข็งแกร่งแล้ว แต่ก็ใช่ว่านางจะปลอดภัย จะถูกกินเมื่อใดก็ไม่อาจรู้ได้!
และในที่สุดก็ถึงเวลาที่ได้ออกจากดินแดนเทพทะเลเมฆาแล้ว ชิงอิ่งแอบซ่อนตัว ส่วนมู่เฉียนซีและลั่วเหมี่ยวก็เดินออกไป
“เหมี่ยวเอ๋อร์!”
หัวหน้าเกาะเห็นลั่วเหมี่ยวเติบโตสำเร็จแล้วเช่นนี้ก็ดีอกดีใจ ปราบปลื้มใจเป็นอย่างยิ่ง!
สายตาปลาบปลื้มใจนั้นขอ
