ิดปกติ เนื่อง จากพลังของปีศาจโลหิตจู่ ๆ ก็พลันรุนแรงมากขึ้น
แม้ว่าชิงอิ่งจะยังรับมือไหว แต่ปีศาจโลหิตก็แข็งแกร่งและรุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง สถานการณ์เช่นนี้แย่ต่อพวกนางมาก
มู่เฉียนซีพึมพำว่า “เยี่ยเฉียต้องควบคุมปีศาจโลหิตอยู่เป็นแน่ หากหาวิธีแก้ไขการควบคุมนี้ได้ ก็จะสามารถ…”
ปีศาจโลหิตโจมตีพวกนางอย่างต่อเนื่อง สถานการณ์ตอนนี้อันตรายเป็นอย่างมาก ดังนั้นนางจึงไม่มีเวลาคิดนานมากถึงเพียงนั้น
ตอนนี้มีชิงอิ่งคอยช่วยอยู่ เช่นนั้น…
พลังจิตของมู่เฉียนซีแผ่ซ่านออกมา และจับไปที่ร่างของปีศาจโลหิตนั้น ได้ผลจริง ๆ ด้วย!
พลังหนึ่งที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าควบคุมปีศาจโลหิตอยู่ สิ่งนี้ทำให้เขายิ่งเก่งกาจยิ่งขึ้น!
ตัดขาด แยกออกจากกัน!
แม้จะไม่รู้ว่าจะต้องทำเช่นไร แต่มู่เฉียนซีก็ลองดู และมันก็สำเร็จแล้ว!
ดวงตาอันบ้าคลั่งของปีศาจโลหิตพลันสงบลง จากนั้นเขาก็ถูกชิงอิ่งชกไปหมัดหนึ่งอย่างรุนแรงจนร่างกระเด็นลอยออกไป!
ปัง!
ปีศาจโลหิตไม่สามารถลุกขึ้นมาได้ และเยี่ยเฉียที่อยู่ในวังดอกบัวเงินครามตอนนี้ก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาจนแทบบ้าคลั่งแล้ว!
“บัดซบ! นึกไม่ถึงเลยว่านางจะจับได้แล้ว! ตัดขาดการเชื่อมต่อของข้าได้ สมกับที่เป็นวิญญาณลิขิตสวรรค์จริง ๆ!”
เขาถูกผนึกไว้ในที่แห่งนี้ การที่เขาสามารถส่งปีศาจโลหิตไปถึงชั้นหนึ่งได้นั้น ก็นับว่าเกินขีดจำกัดของเขาแล้ว ทว่า…
เยี่ยเฉียกล่าว “ยังมีอีก คนในเผ่าเหล่านั้นที่เข้ามา ถึ