เขาหันไปยิ้มกับมู่เฉียนซีอย่างแปลกประหลาด ก่อนจะกล่าวออกมาว่า “และความลับสุดยอดของเผ่าวิญญาณร้ายของพวกเราก็คือ…”
พลังอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมาจากร่างของพวกเขา
ตูม!
ร่างของปีศาจโลหิตเข้าไปขวางหน้ามู่เฉียนซีเอาไว้ พร้อมกันนั้นก็ขวางพลังที่ระเบิดออกมาของพวกเขาได้ มู่เฉียนซีจึงไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย
และร่างของลั่วไห่และพวกก็ดับสูญไปเช่นนั้น!
การมีอยู่ของเผ่าวิญญาณร้ายช่างอันตรายมากจริง ๆ
มู่เฉียนซีกล่าว “เสี่ยวเหมี่ยว นำทางต่อเถอะ!”
“อืม!”
พลังของปีศาจโลหิตแข็งแกร่งมากพอ ดังนั้นพวกที่เข้ามาขวางทางจึงถูกปีศาจโลหิตจัดการไปอย่างง่ายดาย
ฉ่า ๆ ๆ!
ไกลออกไปมีเสียงสายน้ำไหล ดวงตาของลั่วเหมี่ยวเปล่งประกายขึ้นทันที
“พี่สาวมู่ ใกล้จะถึงแล้ว!”
พวกนางรีบเร่งก้าวเท้าย่ำเดินไปอย่างรวดเร็ว จนในที่สุดมู่เฉียนซีได้เห็นกับวังวารีสีฟ้าวังหนึ่ง
เป็นวังที่มีรูปทรงกลม ตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขาสูงและห้อมล้อมไปด้วยภูเขา
ยอดเขานั้นคือใจกลางของวังอย่างแท้จริงเปรียบเสมือนเสาหลักแห่งสรวงสวรรค์ก็มิปาน
มีน้ำตกไหลรินลงมาจากยอดเขา แสงสีเงินส่องแสงสุกสกาวแพรวพราว
วังแห่งนี้งดงาม วิจิตรและตระการตามาก
ความรู้สึกอันคุ้นเคยหนึ่งผุดขึ้นมา ทำให้ดวงตาของลั่วเหมี่ยวเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ “พี่สาวมู่ ข้ารู้สึกเหมือน…เหมือนเคยอาศัยอยู่ที่นี่”
“เข้าไปเถอะ!”
เมื่อมาถึงประตูวังแห่งนี้ เสียงเสียงหนึ่งก็ดังก้องขึ้น “ในที่สุดเจ
