คนชุดดำผู้นั้นกล่าว “เจ้าเลือกที่จะไม่ไปก็ได้นะ! แล้วแต่เจ้าจะตัดสินใจ ข้าไม่บังคับ!”
“ปีศาจโลหิต ปกป้องแม่นางน้อย และเด็กน้อยผู้นั้นด้วย” กล่าวจบ ร่างของคนชุดดำผู้นั้นก็อันตรธานหายไป
ในที่สุดสถานการณ์อันเลวร้ายก็ได้คลี่คลายลงแล้ว!
ลั่วเหมี่ยวรีบวิ่งไปข้างกายมู่เฉียนซีทันที “พี่สาวมู่ พี่สาวมู่ได้รับบาดเจ็บแล้ว!”
“ข้าไม่เป็นอะไรมาก ทำแผลนิดหน่อยก็หายแล้ว”
ส่วนปีศาจโลหิตก็เข้ามาอยู่ข้างกายพวกนางโดยมิได้ส่งเสียงเอื้อนเอ่ยกล่าวสิ่งใด และไม่ได้โจมตีมู่เฉียนซีอีกต่อแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “เจ้าชื่อปีศาจโลหิตเหรอ แล้วคนผู้นั้นมีชื่อแซ่อันใด?”
“นายท่านให้ปกป้องพวกเจ้าก็เท่านั้น เรื่องอื่นข้าไม่จำเป็นต้องตอบคำถามเจ้า” ปีศาจโลหิตกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“นายท่านอย่างนั้นเหรอ?”
ด้วยพลังความแข็งแกร่งของคนผู้นั้นแล้ว เกรงว่าคงจะเป็นเจ้านายในชั้นที่สี่แห่งดินแดนเทพทะเลเฆานี้เป็นแน่
เจ้านายแห่งชั้นที่สี่รู้จักเสี่ยวเหมี่ยว!
มู่เฉียนซีกล่าวถาม “เสี่ยวเหมี่ยว เจ้ารู้จักคนผู้นั้นเหรอ?”
ลั่วเหมี่ยวกระพริบตาปริบ ๆ พลางกล่าวว่า “พี่สาวมู่ ข้ากับเขาเหมือนจะรู้จักกัน! แต่ข้า ข้ารู้สึกว่าเขาไม่ใช่คนดี พี่สาวมู่ไม่ต้องสนใจหรอก เราออกไปหาท่านพ่อข้ากันเถอะ!”
มู่เฉียนซีเองก็รู้ดีว่าถึงแม้เสี่ยวเหมี่ยวจะอายุยังน้อยและดูไร้เดียงสามาก แต่ผู้ใดมีเจตนาดี ผู้ใดมีเจตนาร้ายนั้นนางมีไหวพริบในเรื่องนี้มาก
และคนผู้
