่งพุ่งออกไป ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก โจมตีถูกตัวภายในครั้งเดียว!
“พิษ มันใช้ไม่ได้ผลกับคนอย่างข้าหรอก!” คนผู้นั้นกล่าว
“ใช้ไม่ได้ผล เจ้าแน่ใจเหรอ! ข้าใช้พิษที่ปรุงออกมาเพื่อเผ่าวิญญาณโดยเฉพาะเลยนะ!” มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว
เป็นเช่นนั้นจริง ๆ ตอนนี้เขารู้สึกผิดปกติกับร่างกายเขาแล้ว
พลังของเผ่าวิญญาณร้ายอันแข็งแกร่งที่อยู่ในร่างกายนั้นเริ่มโกลาหลขึ้น ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดไปทั่วทั้งร่างกาย
อ๊า!
นอกจากเกลือกกลิ้งอยู่บนพื้นด้วยความเจ็บปวดทรมานแล้ว เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย ยิ่งกำลังในการต่อสู้นั้นยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงเลย
ลั่วไห่กล่าว “ช่างน่ารังเกียจยิ่งนัก!”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “พวกขี้แพ้ พวกเจ้าคงคิดไม่ถึงกระมังว่าพวกเจ้าก็จะมีวันนี้ด้วย!”
ลั่วไห่กับอีกสองคนคิดจะหนีโดยไม่สนใจสหายร่วมกลุ่ม แต่อู๋ตี้และเสี่ยวหงขวางพวกเขาเอาไว้ได้
“ตอนนี้พวกเจ้าหนีไม่รอดแล้วล่ะ! อย่าได้ดื้นรนขัดขืนอะไรที่มันไร้ประโยชน์เลยนะ!”
และตอนนี้การโจมตีของมู่เฉียนซีก็มาถึงแล้ว “มังกรน้ำแข็งท้าสวรรค์!”
“หลบ!”
พลังธาตุวารีอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมา พวกเขารีบหลบอย่างรวดเร็ว
มีเจ้าบ้าเลือดผู้นั้นอยู่ พวกเขาไม่มีความมั่นใจเลยว่าจะหนีรอดไปได้ แต่โชคดีที่มีแค่มู่เฉียนซีที่ลงมือ
ตราบใดที่พวกเขาจับตัวมู่เฉียนซีเอาไว้ได้ พวกเขาก็มีโอกาสรอด!
พวกเขาไม่หนีแล้ว แต่กลับพุ่งเข้าหามู่เฉียนซี มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า “ช่างไม
