าข้า”
คนเหล่านั้นชะงักฝีเท้าลง และมองไปที่ลั่วชิง “เจ้าคือลั่วชิงเหรอ!”
“ใช่ ๆ ๆ! พี่ใหญ่ ข้าเอง!”
คนเหล่านั้นมองไปที่มู่เฉียนซีและกล่าวว่า “สาวน้อยผู้นี้รูปร่างหน้าตาไม่เลวเลยนะ! พวกเราฝึกฝนอยู่ในนี้มาก็นานแล้ว ควรจะหาอะไรอร่อย ๆ กินสักหน่อยแล้วล่ะ!”
“ช่างน่าเย้ายวนใจยิ่งนัก!”
“กระบี่ของนางดูท่าแล้วไม่เลวเลย!”
และมู่เฉียนซีในตอนนี้ได้กอดลั่วเหมี่ยวเอาไว้แน่น
พี่สาม! หมายความว่าหัวหน้าเกาะลั่วไม่ได้มีแค่ลั่วชิงเป็นบุตรชายแค่คนเดียว!
คนเหล่านี้ล้วนแต่มีกลิ่นอายที่ทำให้รู้สึกอึดอัดมาก มันเป็นกลิ่นอายของคนของเผ่าวิญญาณร้ายเหล่านั้น
นางเคยต่อสู้ประมือกับคนของเผ่าวิญญาณร้ายมาแล้วในตอนที่อยู่ในดินแดนโอสถและตอนที่อยู่ที่เผ่าโบราณ นางคุ้นเคยกับกลิ่นอายของพวกเขาเป็นอย่างดี
ฝ่ายตรงข้ามมีจำนวนเยอะมาก มู่เฉียนซีไม่คิดจะดันทุรังต่อสู้กับพวกเขา
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!
เข็มยาของมู่เฉียนซีพุ่งออกไป ในขณะเดียวกันนางก็โยนยาลูกกลอนสีดำออกไปหลายเม็ดเช่นกัน!
“นี่มันคืออาวุธลับอย่างนั้นเหรอ ของเล่นเพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้นี่นะที่จะเอามารับมือกับพวกข้า” ลั่วไห่กล่าวเย้ยหยัน
ปัง ปัง ปัง!
เมื่อยาลูกกลอนเหล่านั้นระเบิดออก สิ่งที่ตามมาก็คือหมอกควันอันหนาแน่น!
ค่อก ค่อก ค่อก!
หมอกควันสีดำนี้มีพิษร้ายแรงนัก เมื่อพวกเขาออกมาจากควันสีดำเหล่านี้ได้ มู่เฉียนซีก็ได้อันตรธานหายไปแล้ว
“บัดซบ! นังหญิงผู้นั่นหนีไปแล้ว!”
ลั่ว
