“นายท่าน นี่ท่านไม่รู้หรอกเหรอ?” เสี่ยวฮุยกล่าวถามด้วยความแปลกใจ
“ตอนนี้ข้ารู้แล้ว ที่เจ้าพูดมาก็ถูก หากทำลายวิญญาณไปก็เป็นการเสียของเปล่า ๆ!”
แม้หัวหน้าเกาะลั่วจะไม่ได้บอกวิธีการอันใดกับพวกเขา แต่ดูเหมือนว่าวิญญาณเหล่านี้จะเกิดมาเพื่อให้ผู้ฝึกตนได้กลืนกินเพื่อฝึกบำเพ็ญ
มู่เฉียนซีไม่รอช้าโคจรพลังจิตขึ้นทันใด และเริ่มกลืนกินวิญญาณของพวกเขา จากนั้นก็เปลี่ยนมาให้เป็นพลังจิตของนางเอง
เพียงแต่ว่า พลังของวิญญาณเหล่านี้ช่างอ่อนแอยิ่งนัก กลืนกินพลังจิตของพวกเขาไปก็เปรียบได้ดั่งหยดน้ำหยดเล็ก ๆ ที่หยดลงในมหาสมุทร มีการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
หากเก็บเล็กผสมน้อยบางทีก็อาจจะทะลวงพลังได้ก็ไม่แน่ ทว่า ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือการเก็บสมุนไพรวิญญาณ เก็บสมุนไพรวิญญาณก่อน!
เสี่ยวฮุยรู้สึกว่านายท่านผู้นี้แปลกประหลาดมาก มนุษย์คนอื่น ๆ ต่างเร่งรีบกลืนกินวิญญาณเพื่อเพิ่มพลังความแข็งแกร่ง แต่นางกลับให้ความสนใจกับต้นไม้ใบหญ้าเหล่านี้มากกว่า
สมุนไพรในที่แห่งนี้มู่เฉียนซีชื่นชอบมากจริง ๆ ดังนั้นนางจึงเก็บสมุนไพรเหล่านี้เอาไปไว้ที่เกาะทะเลสาบวิญญาณที่อาถิงให้นางใช้จนเต็มเกาะ
ครั้งหน้าขอให้อาถิงมอบที่ดินเพิ่มให้อีกสักหน่อยคงจะดี แต่ก็ไม่รู้ว่าเจ้าหมอนั่นจะยอมแบ่งให้บ้างหรือไม่?
มู่เฉียนซีพาลั่วเหมี่ยวไปเก็บสมุนไพรอยู่ในนี้เป็นเวลาครึ่งปี แต่เวลาด้านนอกผันผ่านไปเพียงแค่ครึ่งเดือนเท่านั้น ดังนั้นพวกเ
