บ
เรื่องที่มู่เฉียนซีกำเริบเสิบสานในที่แห่งนี้ ดวงวิญญาณอื่นต่างรับรู้แล้ว
วิญญาณที่แข็งแกร่งและหอมหวานถึงเพียงนี้ ทำได้เพียงแค่มองแต่ไม่อาจกินได้ ไม่ต้องพูดเลยว่าพวกเขาโกรธเกรี้ยวมากเพียงใด
ดังนั้น วิญญาณเหล่านี้จึงรวมกลุ่มกันเพื่อจะมาฆ่านาง เตรียมรุมพวกนางทั้งสองให้พ่ายแพ้ย่อยยับไป!
ทว่า มู่เฉียนซีกลับนิ่งสงบ นางกล่าวเพียงว่า “เสี่ยวเหมี่ยว เจ้าอุ้มมันเอาไว้นะ!”
“ช่างน่ารักยิ่งนัก!” ลั่วเหมี่ยวมองแมวตัวขนาดเท่าฝ่ามือตัวนั้น ดวงตาของมันเปล่งประกายวาววับเป็นอย่างยิ่ง
“ช่างน่ารักเกินไปแล้ว แถมยังสวยมากอีกด้วย!” อู๋ตี้เองก็ทึ่งเช่นกัน
หลังจากอู๋ตี้เข้าไปอยู่ในอ้อมอกของลั่วเหมี่ยวแล้ว ร่างในชุดสีม่วงก็เคลื่อนไหวพุ่งออกไป มู่เฉียนซีออกไปรับมือกับเหล่ากองทัพวิญญาณเหล่านั้น
“อันที่จริงแล้ว หากพวกเจ้าไม่มาหาเรื่องยั่วยุข้า ข้าก็ไม่อยากจะแตะต้องพวกเจ้าหรอกนะ แต่ตอนนี้พวกเจ้ากลับรนหาที่ตายถึงที่ หากข้าอยู่นิ่งเฉยไม่ทำอะไรเลย มันก็ไม่สนุกน่ะสิ”
“สามหาวนักนะ!”
“สาวน้อย เจ้ามันรนหาที่ตาย!”
“ฆ่านางซะ!”
ตูม! พลังจิตอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมา นั่นคือการบดขยี้แน่นอน!
ต่อให้วิญญาณเหล่านี้มีจำนวนมากมายเท่าใดมันก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี เพราะพวกเขากำลังเผชิญอยู่กับคนที่มีพลังจิตอันแข็งแกร่งอย่างวิปริต!
น่ากลัวเกินไปแล้ว!
“รีบหนีเร็วเข้า!”
“หนีเร็วเข้า!”
“ข้าไม่อยากถูกกลืนกิน!” เหล่าวิญญาณต่างร้องโหยหวย
“
