“แม่นางมู่ คุณหนูน้อย ดินแดนเทพทะเลเมฆากำลังจะเปิดแล้ว ท่านหัวหน้าเกาะให้มาตามเจ้าค่ะ!” ในตอนนี้เอง สาวใช้คนหนึ่งรีบเข้ามารายงาน
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าวว่า “เข้าใจแล้ว!”
“เสี่ยวเหมี่ยว เราไปกันเถอะ!”
“พวกเจ้ามากันแล้ว!” เมื่อเห็นพวกนางมากันแล้ว หัวหน้าเกาะลั่วก็ยิ้มพลางกล่าวขึ้น
เขามองไปที่ลั่วเหมี่ยวด้วยสายตาเป็นห่วงเป็นใย พร้อมกันนั้นเขายังเอาสร้อยคอสีเงินเส้นหนึ่งออกมาและสวมให้กับลั่วเหมี่ยวพลางกล่าวว่า “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ห้ามถอดสร้อยคอเส้นนี้เป็นอันขาด”
เขายังไม่วางใจมู่เฉียนซีอยู่ดี แม้ว่าสาวน้อยผู้นี้จะเป็นหญิงสาวที่แข็งแกร่งและเก่งกาจมาก แต่ ดินแดนเทพทะเลเมฆาก็ไม่ใช่สถานที่ธรรมดาทั่วไป
เขาจะวางใจให้บุตรสาวผู้เป็นที่รักของเขาอยู่ในมือนางได้อย่างไรกันล่ะ!
“ตามข้ามาเถอะ!”
คนอื่น ๆ ต่างก็มากันพร้อมแล้ว
คนอื่นอีกสิบแปดคนล้วนแต่กล่าวตำหนิมู่เฉียนซีกับลั่วเหมี่ยวอยู่ในใจ
คนหนึ่งก็เป็นคนนอก อีกคนก็ไร้ความสามารถไม่อาจฝึกบำเพ็ญได้ แต่กลับได้รับความรักความเอาใจใส่จากท่านหัวหน้าเกาะ
พลันนั้นเหล่าบรรดาผู้อาวุโสแห่งเกาะเมฆาก็ได้ทำการเปิดประตูโบราณบานนี้ขึ้น
หัวหน้าเกาะลั่วกล่าว “แม้ว่าโอกาสจะเป็นสิ่งสำคัญ แต่จำเอาไว้ว่าต้องรักษาชีวิตตัวเองด้วย! ไปเถอะ!”
ทุกคนพยักหน้าตอบรับเบา ๆ จากนั้นต่างก็พากันเดินเข้าไป!
ทันทีที่พวกเขาเข้าไป ก็ถูกปุยหมอกสีขาวปกคลุมขึ้น มู่เฉียนซีกล่าว “ที่นี่ก็ค
