ี่ต้องเอาชนะหญิงสาวผู้นั้นได้แน่นอน จะให้นางอวดดีเย่อหยิ่งเช่นนี้ต่อไปไม่ได้นะเจ้าคะ”
ดวงตาของลั่วชิงเปล่งประกายขึ้น “ช่างเป็นหญิงสาวที่ทำให้ผู้คนต้องยอมจำนนจริง ๆ คู่ต่อสู้เช่นนี้ข้าไม่ได้เจอมานานแล้วเหมือนกัน”
หลังจากที่คู่ต่อสู้คนอื่น ๆ เอ่ยปากยอมแพ้มู่เฉียนซีไปหลายคู่ มู่เฉียนซีและลั่วเหมี่ยวก็ได้พบกับคู่ต่อสู้สองพี่น้องอย่างลั่วซินและลั่วชิง
ลั่วอี้โจวกล่าว “หวังว่าพวกเจ้าจะไม่ทำร้ายน้องสาวของพวกเจ้านะ ระลึกเอาไว้ในใจด้วยว่าเจ้าเป็นพี่ชายและพี่สาวของนาง”
ลั่วซินและลั่วชิงหันไปมองลั่วเหมี่ยว น้องสาวผู้นี้รูปร่างหน้าตางดงามและประณีตราวกับตุ๊กตา แต่นางเกิดมาจากหญิงสาวที่มีที่มาที่ไปไม่ชัดเจน พวกเขาทั้งสองไม่อาจชื่นชอบนางได้เลย
ลั่วชิงกล่าว “ซินเอ๋อร์ หญิงสาวผู้นี้ข้าจะจัดการเอง! เจ้ายืนดูอยู่ข้าง ๆ ก็พอ!”
ลั่วซินกล่าว “พี่ใหญ่ แต่ข้าอยากช่วยท่านด้วย!”
ลั่วชิงกล่าว “เจ้าจะเกะกะขวางข้าจนเสียการเปล่า ๆ”
ลั่วซินเป็นคนที่นิสัยเย่อหยิ่งมาโดยตลอด เมื่อถูกพี่ชายห้ามเช่นนี้นางก็ไม่กล้ากำเริบเสิบสานกับลั่วชิง แต่กลับจ้องเขม็งไปที่มู่เฉียนซีด้วยสายตาดุร้ายแทน
เป็นเพราะผู้หญิงบัดซบผู้นี้คนเดียวแท้ ๆ!
ลั่วชิงกล่าว “แม่นางมู่ โปรดชี้แนะด้วย! หากเจ้าแพ้ เจ้าก็ไม่ต้องไปดูแลเด็กสวะไร้ประโยชน์นั่นแล้ว มาเป็นสนมของข้าแทนเป็นเช่นไร ข้ารับรองว่าจะปฏิบัติต่อเจ้าเป็นอย่างดี!”
มู่เฉียนซีกล่าวเย้ยหยันว่า