่เกาะแห่งนั้น นอกจากหัวหน้าเกาะลั่วกับนักปรุงยาที่เขาส่งไปให้รักษาอาการของลั่วเหมี่ยวแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดเคยย่างกรายไปที่แห่งนั้นเลย
มู่เฉียนซีกล่าวปลอบใจนางว่า “เสี่ยวเหมี่ยว ไม่ต้องคิดมากนะ อีกเดี๋ยวเจ้าก็จะชินเอง”
หลังจากที่ปลอบใจลั่วเหมี่ยวแล้ว มู่เฉียนซีก็จะฝึกบำเพ็ญ พลังวิญญาณในเกาะเมฆาแห่งนี้เข้มข้นมาก เป็นสถานที่ที่เหมาะกับการฝึกบำเพ็ญเป็นอย่างยิ่ง
ทว่า นางยังไม่ทันได้เก็บตัวฝึกบำเพ็ญ ความวุ่นวายก็มาเยือนนางถึงที่
ลั่วซินจ้องมองไปที่นางด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง “ข้าไม่สนหรอกนะว่าเจ้าจะเป็นนักปรุงยาหรือจะเป็นคนโปรดของท่านพ่อ ทางที่ดี เจ้ารีบไสหัวออกไปจากเกาะเมฆาเดี๋ยวนี้ เกาะเมฆาของข้าไม่ต้อนรับเจ้าแม้แต่น้อย”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “หากคุณหนูลั่วอยากให้ข้าออกไปจากเกาะเมฆา ก็ไปบอกท่านหัวหน้าเกาะเอาเอง เพราะเพียงแค่คำพูดของเจ้า มันไร้ประโยชน์!”
“นี่เจ้ากล้าดูถูกข้าเหรอ ข้าบอกให้เจ้าไสหัวไปจากที่นี่ เจ้าก็ต้องไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้!” ลั่วซินกล่าวด้วยความเกรี้ยวโกรธ
จากนั้น นางก็ลงมือโจมตีมู่เฉียนซีทันที
อายุยังน้อย แต่กลับมีพลังความแข็งแกร่งถึงขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับเจ็ดแล้ว หากอยู่ในดินแดนสี่ทิศ เกรงว่าจะได้เป็นอัจฉริยะอันดับสามไปแล้ว
ทว่า ความแข็งแกร่งเพียงเท่านี้ ไม่ได้อยู่ในสายตาของมู่เฉียนซีอยู่แล้ว
และจู่ ๆ ลั่วซินก็รู้สึกตาลายขึ้น นางไม่เห็นคนผู้นั้นที่นางจะโจม
