ตีแล้ว
ทันใดนั้น นางก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นที่บริเวณหน้าท้อง และร่างของนางก็กระเด็นลอยไป!
ตุบ! ร่างของลั่วซินร่วงตกลงบนพื้นอย่างรุนแรง จนพื้นดินเกิดเป็นหลุมลึกขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ขึ้น
พรวด! เลือดสีแดงสดคำโตถูกกระอักออกมา ก่อนที่ลั่วซินจะมองไปที่มู่เฉียนซีด้วยสีหน้าท่าทางไม่อยากจะเชื่อ
นี่นาง เห็น ๆ กันอยู่ว่าพลังของหญิงต่างถิ่นผู้นี้อยู่เพียงแค่ขั้นจักรพรรดิแห่งภูตระดับเก้าเท่านั้น แต่กลับ…แต่กลับเอาชนะนางได้ภายในกระบวนท่าเดียว
“เจ้า…นี่เจ้าปิดบังพลังอย่างนั้นเหรอ!”
“เจ้าจงใจปิดบังพลังที่แท้จริง ที่เจ้ามาที่เกาะเมฆาก็เพราะเจ้ามีแผนชั่วใช่หรือไม่ เจ้าต้องละโมบโลภมากอยากได้ของล้ำค่าในเกาะเมฆาของข้าเป็นแน่”
มู่เฉียนซีก้มมองลั่วซินและกล่าวว่า “ปิดบังพลังที่แท้จริง? อยากได้ของล้ำค่าในเกาะเมฆา? นี่คุณหนูลั่ว เจ้าก็ช่างคิดจริง ๆ เลยนะ เช่นนั้นเจ้าก็เอาความคิดนี้ของเจ้าไปบอกหัวหน้าเกาะลั่วสิ ให้เขาไล่ข้าออกไปจากเกาะนี้!”
“เจ้าอย่าได้ลำพองใจให้มากเกินนักเลย!”
“เจ้าเป็นคุณหนูของเจ้าไปเถอะ อย่ามารบกวนข้า แล้วก็ห้ามมารังแกเสี่ยวเหมี่ยวเด็ดขาด” มู่เฉียนซีกล่าวเตือน
“เจ้าเด็กป่าเถื่อนบัดซบนั่น ไม่รู้ว่าเป็นลูกของท่านพ่อกับสาวป่าเถื่อนที่ไหน เป็นแค่เด็กป่าเถื่อนคนหนึ่ง มีสิทธิ์อันใดมาได้รับความรักความห่วงใยจากท่านพ่อ พวกเจ้าคอยดูก็แล้วกัน ข้าจะไม่มีวันยอมให้พวกเจ้าได้อยู่เป็นสุขแน่”
แม้ว่าลั่วซินจะเป็น
