คนอวดดี กำเริบเสิบสาน และมีจิตใจอิจฉาริษยาอันแรงกล้า แต่นางก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่านางไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมู่เฉียน เมื่อกล่าวคำพูดนี้จบ นางก็รีบเผ่นหนีไปทันที
หลังจากที่จัดการกับแมลงหวี่แมลงวันผู้นี้สำเร็จ มู่เฉียนซีก็ไปฝึกบำเพ็ญทันที
พลังวิญญาณในแห่งนี้เข้มข้นมาก…มากจนมู่เฉียนซีสงสัยแล้วว่าที่นี่จะไม่ใช่ดินแดนสี่ทิศ พลังวิญญาณของนางตอนนี้เข้าใกล้ขั้นมหาจักรพรรดิไม่ไกลแล้ว
หลังจากที่มู่เฉียนซีออกจากการฝึกบำเพ็ญ นางก็เห็นว่าสีหน้าของลั่วเหมี่ยวหดหู่เล็กน้อย
ลั่วเหมี่ยวกล่าว “พี่สาวมู่ เมื่อครู่พี่สาวมู่ฝึกบำเพ็ญเหรอ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “อืม! เสี่ยวเหมี่ยวอยากฝึกบำเพ็ญด้วยเหรอ?”
“ข้าก็อยากฝึกบำเพ็ญด้วย! แต่เหมี่ยวเอ๋อร์ไม่สามารถฝึกบำเพ็ญได้ตั้งแต่เกิดแล้ว”
“ไหน ให้ข้าดูหน่อย!”
ครั้งนี้มู่เฉียนซีตรวจดูร่างกายของลั่วเหมี่ยวอย่างจริงจัง “ร่างที่เกิดมาจากวิญญาณไม้ แต่กลับไม่อาจฝึกบำเพ็ญได้ เพราะรากฐานไม่เพียงพอ”
“ไม่ใช่สิ ร่างวิญญาณไม้นี้ผิดปกติเล็กน้อย!”
มู่เฉียนซีรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แม้แต่นางในตอนนี้ก็ยังคิดไม่ออกว่าปัญหามันอยู่ที่ใดกันแน่
นางพึมพำเสียงเบากับตัวเองว่า หากเป็นเจ้านิรันดร์ก็คงจะมองออกเพียงแวบเดียว นี่ข้ายังอ่อนหัดนัก!
เพียงแต่ว่า หากเจ้านิรันดร์ตื่นขึ้นมาแล้วเห็นหน้าตาเสี่ยวเหมี่ยวงดงามเช่นนี้ คาดว่าเจ้านั่นต้องคิดชั่วเป็นแน่
มู่เฉียนซีเอามือลูบหัวลั่วเหมี่ยวเบา ๆ พลางกล่าว “เสี
