“ทักษะโยวหลัว!”
“บัวแดงพิฆาต!”
การโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่าพัดกระโชกไปที่พวกเขาราวกับลมพายุในฤดูใบไม้ร่วง
ตูม ตูม! พวกเขาจมลงไปในก้นทะเลทีละคน ๆ
“ห้ะ! ไม่เพียงแค่กำลังในการต่อสู้ทางด้านทักษะวิญญาณพลังธาตุวารีเท่านั้นที่วิปริต ทักษะวิญญาณอื่น ๆ ของสาวน้อยผู้นี้ก็น่ากลัวมากเช่นกัน”
“ถอย!” ผู้เฒ่าผู้นั้นรีบตะโกนขึ้น
วันนี้เจอผู้แข็งแกร่งของจริงเข้าแล้ว
มู่เฉียนซีกระโจนขึ้นกลางอากาศ ทันทีที่กระบี่มังกรเพลิงขยับ ภายในชั่วพริบตาเดียวคมกระบี่ก็ได้ทาบลงบนคอของเขาเสียแล้ว
“อย่าขยับ!”
“เจ้า นี่เจ้าจะทำอะไร?”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “กล้าท้าทายข้า กล้าแย่งของของข้า ของล้ำค่าของเจ้าก็คงจะมีไม่น้อยกระมัง! เอาออกมาให้หมด”
“เจ้า นี่เจ้าจะปล้นข้าอย่างนั้นเหรอ?”
“เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว เอาออกมา แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า แต่หากไม่เอาออกมาแล้วละก็ รอดูหัวของเจ้าหลุดออกจากบ่าแล้วจมลงใต้ทะเลได้เลย!”
กระบี่มังกรพลิงขยับเล็กน้อย คมกระบี่กรีดเนื้อเขาจนปรากฏรอยเลือด
“ตกลง! ข้าให้ ข้าให้เดี๋ยวนี้!” ผู้เฒ่ารีบตอบตกลง
หลังจากที่รีดไถจนเขาสิ้นเนื้อประดาตัว มู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “ซัวเฉียง เก็บของ!”
“ขอรับ!”
หลังจากปล้นเสร็จ มู่เฉียนซีและพวกก็เดินทางต่อ
ตลอดทางลั่วเหมี่ยวมองมู่เฉียนซีด้วยสีหน้าท่าทางที่เคารพเป็นอย่างยิ่ง นางกล่าว “พี่สาวมู่เก่งกาจยิ่งนัก นอกจากท่านพ่อของข้าแล้ว พี่สาวมู่เป็นคนที่เก่งกาจที่สุดเท่าที่ข้
