มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “เจ้าห้ามทำพลาดเด็ดขาด หากเจ้าทำพลาดแล้วละก็ ข้าจะ…”
“จะอะไร?”
“ข้าก็จะไปดูละครกับนิรันดร์ มีสนมเต็มจวน ร้องรำทำเพลงทุกค่ำคืน แล้วก็ อือ…”
จิ่วเยี่ยถูกกระตุ้นความโกรธขึ้นจึงลงโทษมู่เฉียนซีอย่างหนัก เช้าวันต่อมาเมื่อซัวเฉียงมาถึง นางก็เดินแทบไม่ไหวแล้ว
ดังนั้น ตลอดทางจิ่วเยี่ยจึงเป็นคนอุ้มนางมา
พวกเขาขึ้นเรือ เดินทางมุ่งหน้าไปยังเกาะทรายขาว
วันนี้ซัวเฉียงรู้สึกสดชื่นมาก ยาลูกกลอนที่ท่านผู้นี้ให้เขาต้องเป็นยาวิเศษแน่นอน
ผ่านไปเพียงแค่คืนเดียวเท่านั้น เขาไม่เพียงแค่จะฝึกบำเพ็ญได้อย่างเดียว แต่ยังก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็วอีกด้วย
เพราะเหตุนี้ เขาจึงไม่กล้าชักช้าแม้แต่น้อย
“การประมูลใต้ดินของเกาะทรายขาวมีมายาวนานแล้ว จะเปิดประมูลทุก ๆ ปี ปีละครั้ง ได้ยินมาว่าครั้งนี้มีของล้ำค่ามากมายมาให้ประมูลกัน หวังว่าจะมีสมุนไพรวิญญาณที่ทำให้ท่านพึงพอใจนะขอรับ”
เกาะทรายขาวทุกแห่งหนล้วนแต่เต็มไปด้วยเม็ดทรายสีขาวละเอียด
ใจกลางของเกาะทรายขาวมีทะเลน้ำเค็มอยู่ ท้องฟ้าที่จรดลงมาก็ดูเหมือนว่าจะถูกรวบรวมอยู่ที่ทะเลสาบน้ำเค็มแห่งนี้ ช่างงดงามราวกับอยู่ในม่านเมฆก็มิปาน
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “ทิวทัศน์ที่นี่ไม่เลวเลยหนิ!”
ซัวเฉียงกล่าว “แน่นอนอยู่แล้วขอรับ เพียงแต่ว่าการประมูลไม่ได้จัดขึ้นที่ตรงนี้”
สถานที่จัดการประมูลใต้ดินนั้นอยู่ใต้ทะเลสาบน้ำเค็มแห่งนี้
ด้านล่างมีวังหนึ่งชื่อว่า
