นี้ปรากฏตัวขึ้น เขาก็อยากจะลองดูสักตั้ง
นี่นับว่าเป็นโอกาสที่ดีที่สุดในการร้องขอของเขาแล้ว!
มู่เฉียนซีกล่าว “แค่นี้เองเหรอ ข้าสนใจการประมูลในครั้งนี้มาก เพียงแต่ว่า ยาผลึกจันทราอะไรนั่น ข้าไม่มีทางประมูลมาเด็ดขาด”
นางเป็นถึงหมอปีศาจ จะประมูลยาลูกกลอนคุณภาพธรรมดาทั่วไปเช่นนั้นได้อย่างไรกันเล่า
เขารู้สึกผิดหวังกับคำตอบของนางยิ่งนัก ดูท่าการร้องขอของเขาคงจะมากเกินไปเสียแล้ว
มู่เฉียนซีเอายาขวดหนึ่งออกมาพลางกล่าว “หากเจ้าอยากฝึกบำเพ็ญ ยาลูกกลอนขวดนี้ต่างหากที่เหมาะกับเจ้า วันพรุ่งมานำทางพวกข้าไปที่นั่น เจ้ารู้จักคว้าโอกาส นับว่าเจ้าเป็นคนฉลาดมากคนหนึ่ง”
เขารับขวดยานั้นมา ในขวดนี้เป็นยาลูกกลอนจริง ๆ ด้วย!
เขาตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น “ท่านเชื่อใจข้าถึงเพียงนี้ ทะ ท่าน ท่านไม่กลัวว่าข้าจะได้ยาลูกกลอนไปแล้วหนีเหรอ?”
“เอายาของข้าไปแล้วคิดหนี ข้าว่าวันพรุ่งเจ้าบอกญาติเจ้ามาเก็บศพเจ้าได้เลย คนฉลาด เขาไม่ทำเช่นนั้นหรอกนะ”
เขารู้สึกหวาดกลัว ก้มหน้าลงเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “ขอรับ ข้าน้อยมีนามว่าซัวเฉียง วันพรุ่งข้าจะเป็นคนนำทางท่านทั้งสองเอง!”
ซัวเฉียงรีบจากไปด้วยความหวาดกลัว
จิ่วเยี่ยที่ยืนอยู่ด้านหลังมู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “ซีจะไปเหรอ?”
“ที่นี่ไม่มีเบาะแสอะไร เช่นนั้นเราก็ลองไปที่งานประมูลใต้ดินดูสักหน่อย หากไม่พบเบาะแสของสุ่ยจิงอิ๋งที่นั่น บางทีเราอาจจะได้ของล้ำค่าอย่างอื่นติดไม้ติดมือกลับไปก็ได้นะ”
