ละเริ่มตอบโต้ทันที!
เป่ยกงจั๋วหลบหลีกการโจมตีของมู่เฉียนซี เขายิ้มพลางกล่าวว่า “เหตุใดซีเอ๋อร์ต้องดิ้นรนทำเรื่องที่ไร้ประโยชน์เช่นนี้ด้วย! เจ้าคิดว่าอาศัยพวกมดปลวกเหล่านี้แล้วจะทำอะไรข้าได้อย่างนั้นเหรอ?”
ทันทีที่กระบี่มังกรเพลิงกวัดแกว่งขึ้น มู่เฉียนซีก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ฆ่าเจ้าได้แน่นอน เป่ยกงจั๋ว!”
“ฮ่า ๆ ๆ! ฆ่าข้า!” เป่ยกงจั๋วรู้สึกว่าคำพูดนี้ช่างน่าขันยิ่งนัก
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
กลิ่นอายอันเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมา และเขาก็เรียกสัตว์พันธสัญญาของเขาออกมาแล้ว
“เสี่ยวหง อู๋ตี้ ขวางเจ้านั่นไว้!”
อู๋ตี้ถูกรงเล็บพลางกล่าว “ข้าอดทนกันเจ้าอสรพิษนี้มานานมากแล้ว อยากจะควักผนึกวิญญาณของมันออกมาลิ้มรสจริง ๆ!”
เสี่ยวหงใช้เปลวไฟสีแดงฉานห่อหุ้มตัวเองเอาไว้ “เจ้าก็เห็นแก่กินอยู่ได้! ข้าว่าเผามันไปให้สิ้นซากก็สิ้นเรื่อง!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
สัตว์พันธสัญญาทั้งสามพัลวันกัน ต่อสู้กันอย่างรุนแรงราวกับฟ้าจะถล่มดินจะทลาย
กำลังในการต่อสู้ระดับกลางของทั้งสองฝ่ายนั้นสูสีกันมาก แต่กำลังในการต่อสู้ระดับสูงนั้นยังห่างชั้นกันเหลือเกิน
แม้ว่าจะมีตัวช่วยนับไม่ถ้วน แต่ฝ่ายของหอหมอปีศาจก็ยังคงเสียเปรียบอยู่ดี!
เหลิ่งหนิงจือในฐานะที่เป็นกำลังหลักในการต่อสู้ ตอนนี้ก็เหนื่อยมากเช่นกัน
ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม พวกเขาก็จะต่อสู้ให้ถึงที่สุด จะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด
มู่เฉียนซีกับชิงอิ่งร่วมมือกันต่อสู้กับเป่ยกงจั๋ว
