เหลือแม้แต่คนเดียวขอรับ!”
มู่เฉียนซีกล่าว “เราต้องรีบเดินทางกลับไปให้เร็วที่สุด คาดว่าอีกไม่นานเป่ยกงจั๋วต้องมาที่นี่แน่ เราต้องไปเตรียมรับศึกกันก่อน!”
หลังจากที่นางได้ออกไปจากทุ่งรกร้างอันกว้างใหญ่ในครานั้น จนถึงตอนนี้ทุ่งรกร้างอันกว้างใหญ่ได้เปลี่ยนไปมากแล้ว
ตอนนี้ใจกลางของทุ่งรกร้างอันกว้างใหญ่ก็ยังคงเป็นเมืองแห่งความโกลาหลอยู่ อย่างไรเสียที่นี่ก็เป็นสถานที่ที่เป็นทำเลดีมาก
และมันได้เปลี่ยนชื่อเมืองแล้วด้วย เป็นเมืองหมอ
ในตอนนี้ ทั่วทั้งทุ่งรกร้างอันกว้างใหญ่อยู่ในการเตรียมการป้องกันอย่างรัดกุม หากเกิดการเคลื่อนไหวอันใดขึ้นก็จะต้องรายงานให้ท่านเจ้าเมืองเย่รับทราบ
ตอนนี้ ณ ห้องโถงแห่งจวนท่านเจ้าเมืองเมืองหมอ สีหน้าของหลาย ๆ คนเต็มไปด้วยความวิตกกังวล
“ยังไม่มีข่าวของพี่ใหญ่เลย ไม่รู้ตอนนี้พี่ใหญ่เป็นยังไงบ้าง”
“ไม่มีข่าว ก็นับว่าเป็นเรื่องที่ดีที่สุดแล้ว นายท่านต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน”
“คิดเอาไว้อยู่แล้วเชียวว่าหัวหน้าตำหนักเป่ยหานนั่นไม่ใช่คนดีอะไร รู้เช่นนี้ข้าฆ่าเขาให้ตายไปซะตั้งนานแล้ว!”
“ตอนนี้สิ่งที่พวกเราทำได้ดีที่สุดก็คือรักษาแนวป้องกันสุดท้ายนี้เอาไว้ให้ดีที่สุด แล้วรอนางกลับมา”
“ข้าไม่ทำมันแล้ว! ข้าหิวจะตายอยู่แล้ว ข้าจะออกไปตามหาสาวน้อยตอนนี้นี่แหละ!”
จวินโม่ซีที่นิ่งเงียบที่สุดมาโดยตลอด หลายวันที่ผ่านมานี้เขากินไม่ได้นอนไม่หลับเลย
และในตอนนี้เอง น้ำเสียงอันสดใสเสียงหนึ่ง
