ดสติไปอีกครั้ง
ซู่ ซ่า!
เมื่อมู่เฉียนซีฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง นางก็ได้ยินเสียงน้ำไหลท่ามกลางหมู่แมกไม้
ดวงตาคู่นั้นค่อย ๆ ลืมขึ้นมา ตอนนี้นางได้ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางป่ารกทึบแห่งหนึ่ง
นางกินยาลูกกลอนเข้าไปไม่น้อย ดื่มโอสถเข้าไปมากมายหลายขวด จนพลังจิตฟื้นฟูกลับมาได้แล้ว
“ดูท่าคงต้องปลอมตัวอีกครั้ง ถึงจะออกเดินทางไปยังทุ่งรกร้างอันกว้างใหญ่ได้”
ที่ทุ่งรกร้างอันกว้างใหญ่มีกองกำลังหลักของหอหมอปีศาจอยู่ และเป็นกองกำลังของนางที่จะเอาไว้ต่อสู้กับเป่ยกงจั๋วด้วย
เป่ยกงจั๋วถึงขั้นใช้พลังต้องห้ามกักขังเสี่ยวไป๋เอาไว้ ฉวยโอกาสไปช่วยเขาออกมาก็ไม่ได้ ฉะนั้นจำเป็นต้องมีพลังที่เพียงพอและต้องเอาชนะเป่ยกงจั๋วให้ได้ เช่นนี้ถึงจะช่วยเสี่ยวไป๋ออกมาได้
มู่เฉียนซีรีบแปลงกายตัวเอง จากนั้นก็กล่าวขึ้นว่า “เวลาไม่เคยรอใคร เรารีบเดินทางกันเถอะ!”
นางปลอมตัวจนคนอย่างเป่ยกงจั๋วมองไม่ออกมาแล้ว ตอนนี้เร้นกายอยู่ท่ามกลางผู้คนเช่นนี้ ต่อให้เป่ยกงจั๋วจะเก่งกาจสักเพียงใดก็ไม่มีทางหานางเจอ
มู่เฉียนซีเดินทางเข้ามาใกล้ทุ่งรกร้างอันกว้างใหญ่มากแล้ว เมื่อมาถึงเมืองเมืองหนึ่ง มู่เฉียนซีจึงแวะหอสุราแห่งหนึ่ง เปิดห้องส่วนตัวห้องหนึ่งนั่งกินข้าว
เสียงการสนทนาของผู้คนในบริเวณโดยรอบ มู่เฉียนซีล้วนแต่ได้ยินทั้งสิ้น ไม่รู้ว่าตอนนี้ที่ทุ่งรกร้างอันกว้างใหญ่เป็นเช่นไรบ้าง
“พวกเจ้าสังเกตหรือว่าพวกช่วงนี้ในเมืองเรามียอดฝีมือเดินทางเข้ามาจากไ
