ในขณะที่หอฉงโหลวบนเมฆาเคลื่อนตัวเดินทางอยู่นั้น มู่เฉียนซีก็ปรุงยารักษาอาการบาดเจ็บของคนเผ่าโบราณเหล่านี้
ฉึก ๆ ๆ!
เข็มยาแต่ละเข็มปักลงบนร่างของพวกเขา ทุกคนรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก
“ข้าไม่เป็นอะไรแล้ว!”
“ข้าหายแล้ว!”
“ขอบคุณท่านหมอมากขอรับ!”
พวกเขามองไปที่มู่เฉียนซีด้วยความตื่นเต้นและซาบซึ้งใจ ในที่สุดพวกเขาก็ได้รับความช่วยเหลือแล้ว
กู่ถานกล่าว “นายท่าน พวกเราต้องขอบคุณท่านมาก หากท่านมีเรื่องอันใดให้พวกเราทำ ต่อให้ต้องตายพวกเราก็ไม่เสียดายชีวิต!”
เมื่อก่อน พวกเขาเคยมีจิตใจอันทะเยอทะยานต้องการเอาชนะแคว้นเทพฟ้านอินให้ได้ เพื่อจะได้กลายเป็นผู้คุมอำนาจในแดนตะวันตก
แต่เผ่าโบราณได้เกิดการเปลี่ยนแปลงแล้ว พวกเขาเกือบถูกทำลายล้างไปทั้งเผ่า และพวกเขาก็เพิ่งจะรู้ตัวว่าพวกเขาเป็นเพียงแค่กบในกะลาเท่านั้น
ตอนนี้ความปรารถนาของพวกเขาก็คือการได้มีชีวิตอยู่ต่อไป และได้ฝึกฝนพลังวิญญาณเท่านั้นแล้ว
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “ข้าได้รับของตอบแทนแล้ว แต่หากพวกเจ้าไม่มีที่ไป ข้ายังขาดลูกน้องอยู่ พวกเจ้าไปช่วยได้”
“ขอบคุณท่านหมอปีศาจมากขอรับ!”
“ขอบคุณท่านหมอปีศาจ!”
“……”
สถานที่ที่พวกเขาจากมา พวกเขาไม่สามารถกลับไปได้แล้ว การที่ท่านหมอปีศาจรับพวกเขาเอาไว้ ช่างเป็นเรื่องที่ดียิ่งนัก
ในตอนนี้เอง หอฉงโหลวก็กล่าวขึ้นว่า “นายท่าน ถึงตำหนักเป่ยหานแห่งแดนเหนือแล้วขอรับ เราจะออกจากม่านเมฆได้เลยหรือไม่ขอรับ?”
มู่เฉียนซ
