้าคนเดียวเอาตัวรอดสะดวกกว่า หากเจ้าไม่ขึ้นไป ข้าก็จะไม่สนใจคนในเผ่าเจ้าแล้ว” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างไม่ลังเล
นางถึงกับกล่าววาจาเช่นนี้ออกมาแล้ว หัวหน้าเผ่าโบราณคนใหม่อย่างกู่ถานจึงจำเป็นต้องเชื่อฟังแต่โดยดี
“มังกรน้ำแข็งท้าสวรรค์!”
“ทักษะโยวหลัว!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
มู่เฉียนซีโจมตีออกไปอย่างสุดกำลัง จนกระทั่งหาโอกาสหลุดออกมาจากวงล้อมได้
“ข้าจะบอกอะไรให้พวกเจ้ารู้เอาไว้นะ! ไม่เพียงแค่ไข่มุกวิญญาณทมิฬเท่านั้นที่อยู่กับข้า แม้แต่ผลึกวิญญาณราชาทมิฬที่พวกเจ้าอยากได้นักอยากได้หนา ก็อยู่กับข้าเช่นกัน! หากพวกเจ้ามีความสามารถก็มาแย่งสิ!”
“อะไรนะ?”
สีหน้าของพวกเขาพลันเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก!
นึกไม่ถึงเลยว่าผลึกวิญญาณราชาทมิฬจะไม่ได้อยู่กับโอรสศักดิ์สิทธิ์ฟ้านอิน แต่กลับมาอยู่ในมือนาง
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
“ตามไปเร็วเข้า!”
ร่างคนชุดดำหลายร่างพุ่งเข้าหามู่เฉียนซีทันที ส่วนกู่ถานนั้น ไม่มีคนของเผ่าวิญญาณร้ายลงมือกับเขาแม้แต่คนเดียว
เขาไม่ได้มีของล้ำค่าอยู่ในครอบครอง ลงมือกับกู่ถานไปก็เสียแรงเปล่า
เผ่าโบราณพวกเขาสามารถถอนรากถอนโคนได้อย่างช้า ๆ แต่ไข่มุกวิญญาณทมิฬกับผลึกวิญญาณราชาทมิฬจำเป็นต้องแย่งชิงเอามาให้ได้ เพราะของสองสิ่งนี้มีความสำคัญต่อเผ่าวิญญาณร้ายของพวกเขามาก
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
“……”
เมื่อเห็นทุกคนตามมู่เฉียนซีไปเช่นนี้ กู่ถานก็ทำอะไรไม่ถูก
ทำได้เพียงแค่ทำตามที่มู่เฉียนซีบอก ครั้นแล้วเขาจึงกร