ะโดดขึ้นไปบนหอฉงโหลวบนเมฆา
คนของเผ่าวิญญาณร้ายพุ่งเป้าไปที่มู่เฉียนซีคนเดียว จึงไม่ได้สังเกตเห็นหอฉงโหลวบนเมฆาแต่อย่างใด
ทว่า เป่ยกงจั๋วที่กำลังตามหาตัวมู่เฉียนซีอยู่นั้นสังเกตเห็นแล้ว “มู่เฉียนซีอยู่ทางนั้น รีบตามไป! ครั้งนี้อย่าปล่อยให้นางหนีไปได้เป็นอันขาด”
ขวับ ขวับ ขวับ! คนของเป่ยกงจั๋วมุ่งหน้าไปที่เผ่าโบราณอย่างรวดเร็ว
วิ้ง! ลำแสงอันเย็นยะเยือกส่องประกายขึ้น จากนั้นก็พุ่งไปที่ร่างของมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีหลบหลีกการโจมตีของพวกเขาอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาด คนเหล่านี้รับมือได้ยากมาก
แม้ว่าจะมีอู๋ตี้กับเสี่ยวหงคอยกดดันพวกเขาอยู่ แต่มู่เฉียนซีก็รับมือกับคนพวกนี้ได้ยากอยู่ดี
“หากเจ้าอยากตายศพสวย ๆ หน่อย ก็รีบส่งของมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!”
ลมพายุอันน่าสะพรึงกลัวพัดกระโชกไปที่มู่เฉียนซี มู่เฉียนซีตะโกนด้วยน้ำเสียงอันเย็นชาว่า “โล่วิญญาณน้ำแข็ง!”
ฉ่า ๆ ๆ!
พื้นดินบริเวณรอบ ๆ แตกระแหงขึ้น กำแพงน้ำแข็งพลันพังทลายลง
พรวด! มู่เฉียนซีกระอักเลือดคำโตออกมา อวัยวะภายในได้รับบาดเจ็บสาหัส
อู๋ตี้กับเสี่ยวหงเป็นกังวลใจมาก “นายท่าน!”
ตอนนี้พลังจิตอันแข็งแกร่งของมู่เฉียนซีรับรู้ได้ถึงกลิ่นอายอันแข็งแกร่งหลายร่างที่กำลังใกล้เข้ามาแล้ว มุมปากของนางยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย มาได้เวลาพอดีเลย!
“อู๋ตี้ เสี่ยวหง ป้องกันเอาไว้ให้ข้า!”
“ขอรับ!”
“พวกเจ้า ตายซะเถอะ!” อู๋ตี้คำรามออกมา
“บัวอัคคีเผาสวรรค์!”
เปลวไฟสีแดงฉานลุก
